چکیده مقاله
مادر نقش اساسی و مهمی در تربیت و سرنوشت فرزندان دارد و به این امر مهم در آیات قرآن و روایات معصومین ع اشاره شده است شروع این وظیفه خطیر از دوران بارداری و شیردهی است که خصوصیات مادر از جمله ایمان و اخلاق به فرزند منتقل می گردد سپس در دوران پس از شیردهی ادامه می یابد و این مادر است که در آموختن مسائل اعتقادی، فضایل انسانی و اعمال صالح به کودک خود موثر است و با مراقبت و تمرین و مداومت فرزندی مقید و متعهد به امور دینی تربیت می کند از نخستین وظایف والدین به خصوص مادر در برابر فرزند، رعایت حقوق او در مراحل جنینی از جمله فراهم نمودن محیطی سالم برای او از لحاظ جسمی و روانی است این حق با انعقاد نطفه نمودار می شود و مبنای آن ارزش و کرامتی است که برای جنین مقرر شده است در نتیجه، بی اهمیتی نسبت به تامین امنیت شایسته جنین یا اقدام به ختم حاملگی سقط جنین در واقع رعایت نکردن شخصیت و کرامت انسانی است از این رو پژوهش حاضر از طریق روش توصیفی تحلیلی با تکیه بر آموزه های دینی، انجام شده که هدف از آن تحلیل و بررسی ماهیت و مبانی مسئولیت مادر در قبال جنین در راستای حمایت از حقوق کودک متولد نشده جنین می باشد نتایج حاصل از تحقیقات نشان می دهد حمایت از تمامیت جسمی و روانی، حتی از زمان قبل از تشکیل نطفه لازم بوده و در صورت نقض این مهم ضمانت اجرایی برای آن مقرر شده است حقوق جنین در ایران نه تنها ابعاد قانونی، بلکه ابعاد اجتماعی و فرهنگی نیز دارد این حقوق به طور مستقیم با ارزش های جامعه و نگرش به خانواده و زندگی در ارتباط است در قوانین، ایران حقوق جنین موضوعی پیچیده و حساس است که تحت تاثیر اصول اخلاقی، مذهبی و قانونی قرار دارد به طور کلی حقوق جنین به عنوان یک موجود زنده، در قانون مدنی و برخی دیگر از قوانین به نحوی مورد توجه قرار گرفته است بر اساس ماده ۲۲۱ قانون مدنی ایران، جنین از زمان انعقاد نطفه دارای حقوقی است این حقوق شامل حق به زندگی، حق به ارث و برخی دیگر از حقوق اجتماعی می شود به عبارت دیگر، جنین در قوانین ایران به عنوان یک موجود قانونی شناخته می شود و حقوق آن در برخی موارد به رسمیت شناخته می شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�اجی پور، سمانه،1404،بررسی مسئولیت مادر در حفظ حیات جنین،اولین همایش کشوری حفظ حیات جنین،اصفهان
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش کشوری حفظ حیات جنین23 مهر 1404 · اصفهان