چکیده مقاله
در دهه های اخیر اشتغال زنان روستایی به عنوان یکی از شاخص های توانمندسازی و توسعه پایدار، دگرگونی های چشمگیری در ساختار خانواده و الگوهای فرزندآوری ایجاد کرده است گسترش فرصت های شغلی و تغییر نقش های سنتی زنان سبک زندگی خانوارهای روستایی را متحول ساخته و بر نگرش آنان نسبت به ازدواج، مادری و فرزندآوری اثرگذار بوده است پژوهش حاضر با هدف بررسی جامعه شناختی پیامدهای اشتغال زنان روستایی بر کاهش فرزندآوری انجام شد روش تحقیق پیمایش مقطعی با رویکرد کمی بود جامعه آماری شامل زنان روستاهای اطراف مشهد در سال ۱۴۰۳ تا ۱۴۰۴ بود حجم نمونه ۲۰۰ نفر از زنان انتخاب شدند ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی محتوایی آن به تایید چند تن از جامعه شناسان رسید و پایایی آن با آلفای کرونباخ و امگای مک دونالد تایید شد یافته ها نشان داد میان اشتغال زنان و کاهش گرایش به فرزندآوری رابطه ای معنادار وجود دارد؛ به گونه ای که اشتغال پایدار، افزایش سطح تحصیلات، استقلال اقتصادی و تغییر ارزش های خانوادگی از مهم ترین عوامل موثر بر این روند بوده اند نتایج حاکی از آن است که اشتغال زنان ضمن ارتقای نقش اجتماعی آنان، به بازتعریف وظایف خانوادگی و کاهش تمایل به فرزندآوری منجر شده است بر این اساس سیاست گذاران باید میان حمایت از اشتغال زنان و حفظ پویایی جمعیت روستایی تعادلی هوشمندانه برقرار کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
منصور کوهی، فرحناز،1404،رویکرد جامعه شناختی، تاثیر اشتغال و سبک زندگی زنان روستایی بر فرزندآوری،ششمین همایش ملی و اولین همایش بین المللی زنان روستایی و عشایری، صنایع دستی و کارآفرینی پایدار،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین همایش ملی و اولین همایش بین المللی زنان روستایی و عشایری، صنایع دستی و کارآفرینی پایدار23 مهر 1404 · مشهد