چکیده مقاله
این پژوهش به بررسی نقش صنایع دستی در اشتغال زایی، کاهش حاشیه نشینی و تقویت نهاد خانواده در جوامع روستایی و عشایری سه استان سیستان و بلوچستان، کردستان و چهارمحال و بختیاری پرداخت هدف مطالعه شناسایی ظرفیت های صنایع دستی در توسعه پایدار این جوامع بود روش تحقیق ترکیبی کمی و کیفی با بهره گیری از پرسشنامه های ساختار یافته، مصاحبه های نیمه ساختاریافته و مشاهدات میدانی اجرا شد و داده ها با نرم افزارهای SPSS و MAXQDA تحلیل شدند یافته ها نشان داد که توسعه صنایع دستی، شامل تولید، آموزش و بازاریابی، درآمد خانوارها را ۵۷ ۶% افزایش داد، نرخ مهاجرت را تا ۳۸% کاهش داد و انسجام خانوادگی را در ۶۰% خانوارها بهبود بخشید مضامین کیفی استخراج شده شامل اشتغال پایدار، کاهش حاشیه نشینی، تقویت پیوندهای خانوادگی و حفظ هویت فرهنگی بود بحث و نتیجه گیری حاکی از آن بود که صنایع دستی نه تنها به بهبود معیشت و کاهش مهاجرت کمک کرد بلکه با تقویت همکاری های خانوادگی، افزایش اعتماد به نفس زنان ۷۰% گزارش ، بهبود و حفظ میراث فرهنگی، به توسعه پایدار جوامع هدف یاری رساند این یافته ها برای سیاست گذاری در راستای ایجاد تعاونی های محلی، بازارچه های دائمی و آموزش های دیجیتال کاربرد داشت اما محدودیت هایی نظیر دسترسی دشوار به داده ها در مناطق عشایری و تنوع فرهنگی، تعمیم پذیری نتایج را محدود کرد پیشنهاد شد مطالعات آتی بر فناوری های نوین، مانند طراحی دیجیتال الگوهای صنایع دستی و مناطق دیگر ایران تمرکز کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ورنگ، پوریا،1404،نقش صنایع دستی در اشتغالزایی، کاهش حاشیه نشینی و تقویت نهاد خانواده در جوامع روستایی و عشایری ایران،ششمین همایش ملی و اولین همایش بین المللی زنان روستایی و عشایری، صنایع دستی و کارآفرینی پایدار،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین همایش ملی و اولین همایش بین المللی زنان روستایی و عشایری، صنایع دستی و کارآفرینی پایدار23 مهر 1404 · مشهد