تدوین چارچوب توسعه پایدار برای صلح زیست محیطی از طریق ورزش در ایران

چکیده مقاله

با تشدید بحرانهای زیست محیطی در ایران از جمله کمبود آب، آلودگی هوا و فرسایش خاک، ضرورت بهره گیری از رویکردهای نوین برای تقویت صلح زیست محیطی و توسعه پایدار بیش از پیش احساس می شود ورزش، به عنوان زبانی جهانی و پدیده ای اجتماعی می تواند نقش منحصر به فردی در ارتقای آگاهی، همکاری و مسئولیت پذیری زیست محیطی ایفا کند هدف این پژوهش تدوین چارچوبی بومی برای توسعه پایدار صلح زیست محیطی از طریق ورزش در ایران بود روش پژوهش کیفی و با استفاده از تحلیل مضمون انجام شد داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۸ نفر از خبرگان حوزه مدیریت ورزشی و علوم محیط زیست گردآوری و با مدل شش مرحله ای براون و کلارک تحلیل شدند برای اعتبارسنجی یافته ها از بازبینی اعضا و کدگذاری مضاعف توسط پژوهشگران مستقل استفاده شد یافته ها نشان داد که ورزش می تواند در سه سطح اصلی شامل آموزش و فرهنگ سازی زیست محیطی، ارتقای مسئولیت اجتماعی از طریق فعالیت های ورزشی و تقویت دیپلماسی محیط زیستی در بستر رویدادهای ورزشی نقش آفرینی کند بر اساس نتایج، چارچوب توسعه پایدار برای صلح زیست محیطی از طریق ورزش شامل پنج مولفه کلیدی است: آگاهی و آموزش، مشارکت اجتماعی، مسئولیت نهادی، نوآوری سبز در ورزش و دیپلماسی ورزشی محیط زیستی این چارچوب می تواند راهنمای عملی ارزشمندی برای سیاست گذاران، سازمان های ورزشی و نهادهای محیط زیستی در بهره گیری از ظرفیت ورزش برای توسعه پایدار و صلح زیست محیطی در ایران باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

علی حبیبی

کاندیدای دکتری مدیریت ورزشی دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران

�بیبی، علی،1404،تدوین چارچوب توسعه پایدار برای صلح زیست محیطی از طریق ورزش در ایران،اولین همایش بین المللی و دومین همایش ملی صلح و ورزش،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی و دومین همایش ملی صلح و ورزش16 مهر 1404 · تهران