چکیده مقاله
یکی از فروع فقهی مورد اختلاف فقها، مسئله امکان شرط عدم عزل وکیل ذیل عقد لازم و در اصطلاح وکالت بلاعزل مفهوم این نوع وکالت در کتابهای فقهی شیعه مشاهده می شود وکالت بلاعزل در باب نکاح، وکالت و به کار رفته اند بیان مطلب چنین است که اگر وکالت در ضمن عقد لازم باشد یا در عقد لازمی شرط کنند که موکل او را عزل نکند، نمی تواند وکالت را فسخ کند بنابراین عقد جایز نیز به دو صورت جایز به معنی اعم و آن در صورتی است که عقد جایز یا در مانحن فیه عدم عزل وکیل ضمن عقد لازم یا جایز شرط شده باشد و عقد جایز به معنی اخص و آن در صورتی است که عقد جایز مستقلا در عامل خارج متولد شده باشد که در صورت فسخ و سفه و جنون و مرگ از بین خواهد رفت تقسیم می گردد چون عقد جایز برای ادامه حیات خود احتیاج به عامل سازنده که همان اراده می باشد دارد با توجه به توضیحات فوق اگر عدم عزل وکیل ضمن عقد وکالت درج گردد، پس از اینکه صحت این امر مورد تایید فقها و علمای حقوق قرار گرفته و هیچگونه مخالفتی با اصول کلی حقوقی در مشاهده نگردید عقد وکالت به صورت لازم در می آید وکالت ماهیتا اذن است حتی اگر وکالت یا عدم عزل، ضمن عقد لازم شرط شود، تغییر ماهیت نمی دهد؛ چرا که چنین حالتی برای عقد وکالت عارضی است و ربطی به قلب ماهیت آن از حیث جواز ندارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
پورشادان، الناز،1404،اثر حقوقی شرط عدم عزل وکیل در حقوق موضوعه،یازدهمین کنفرانس بین المللی علوم اسلامی، پژوهش های دینی و حقوق،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی علوم اسلامی، پژوهش های دینی و حقوق31 شهریور 1404 · تهران