چکیده مقاله
در مقاله حاضر نشست سطح زمین در اثر حفر تونل در بخشی از مسیر خط 2 متروی تهران و تاثیر احتمالی آن بر سازه های مجاور مورد بررسی قرار گرفته است نشست سطحی یکی از مهمترین پدیده های ناشی از حفاری مترو می باشد که تقریباً در تمامی پروژه های مشابه دنیا مورد توجه کارشناسان قرار گرفته و توصیه های علمی جهت کنترل و محدود نمودن آن با توجه به روش های اجرایی مختلف ارائه گردیده است در این مقاله ضمن بیان بخشی از تئوری های رایج در این مورد نتایج تجربی مربوط به تحقیقات مشابه انجام شده در پروژه های متروی چند شهر بزرگ دنیا ارائه شده است سپس نحوه اندازه گیری نشست زمین در اثر حفر تونل در بخشی از خط شماره 2 متروی تهران و نتایج به دست آمده از این بررسی ها بیان شده است نتایج بدست آمده نشان میدهد که حداکثر نشست ناشی از حفر تونل مترو در منطقة برداشت 4 میلیمتر بوده که این مقدار کمتر از نشست مجاز می باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ریعتمداری، نادر و فرزانه، اورنگ،1380،بررسی نشست سطح زمین در اثر حفر تونل مترو در تهران،پنجمین کنفرانس تونل ایران،تهران