چکیده مقاله
لزوم بررسی و تخمین میزان نشست سطح زمین از مهمترین اصول طراحی تونلهای کم عمق شهری می باشد که در صورت صحت مطالعات می توان با اقدامات مقتضی مانع از بروز خ سارات برسازههای سطحی و زیرسطحی شد دراین تحقیق پس از بررسی روش حفاری و عوامل تاثیر گذار روش انتخاب شده بر میزان نشست سطحی چهار مقطع از قطعه شرقی غربی خط 7 متروی تهران به عنوان مقاطع با پتانسیل نشست سطحی بیشتر انتخاب و مورد مطالعه قرارگرفت این بخش از پروژه مترو در نهشته های آبرفتی جوان تهران قرار داشته و بیشتر شامل خاکهای ریزدانه ابرفت D می باشد مسئله نشست زمین لزوما به یک طراحی در فضای سه بعدی نیاز دارد لذا نرم افزار FLAC 3DFLAC برای مطالعه پتانسیل نشست سطح زمین در طول مسیر تونل مورد مطالعه انتخاب و استفاده شد همچنین روشهای تحلیلی ساگاستا، لوگاناتان و پولوس ورویت و بوکر، و روش تجربی و تصادفی پک نیز برای بررسی بیشتر بروز پدیده نشست زمین در مقاطع مورد مطالعه به کارگرفته شد
کلیدواژهها
نویسندگان
میثم رازی فر
کارشناس ارشد مهندسی معدن شرک مهندسی قدس نیرو
سیامک هاشمی
دکتر ژئوتکنیک
مهدی حسینی
استادیار دانشگاه بین المللی امام خمینی ره
حمیدرضا یزدی نژاد
کارشناس زمین شناسی
شیوه ارجاع
�ازی فر، میثم و هاشمی، سیامک و حسینی، مهدی و یزدی نژاد، حمیدرضا،1390،استفادها ز روشهای تحلیلی و عددی برای تخمین نشست سطح زمین ناشی از حفاری مکانیزه قطعه شرقی - غربی تونل خط هفت متروی تهران،نهمین همایش ملی تونل،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات نهمین همایش ملی تونل10 آبان 1390 · تهران