چکیده مقاله
گسترش روزافزون حفاری زیرسطحی در محیطهای شهری به لحاظ محدودیت، فضای کاربری و همچنین عدم نظارت کافی امکان ایجاد نشست و آسیب به سازه های سطحی میگردد که تاکنون این امر باعث ایجاد خسارات فراوانی گردیده است در مطالعات پیش و حین ساخت در زمینه تحلیل ریسک نشست تاکنون روشهای مختلفی از جمله استفاده از روش های دورسنجی و معیارهای تجزیه و تحلیل کیفی و کمی ریسک مورد بررسی قرار گرفته است آنچه که در این پژوهش مورد بررسی قرار گرفته است مقایسه دو روش تحلیل ریسک نشست با استفاده از GIS و استفاده از روش محاسبات بر اساس مدلسازی عددی میباشد در استفاده از روش سیستم اطلاعات جغرافیایی تشکیل بانک اطلاعاتی ساختمانها و تعیین پروفیل در نرمافزارهای سیستم اطلاعات جغرافیایی و در محاسبات با استفاده از روش عددی با استفاده از نرم افزار Bentley Geostructuralمحاسبات مرتبط صورت پذیرفته است اما این دو روش مورد ارزیابی و مقایسه قرار نگرفته است وآنالیز نشست و رده بندی ریسک با این دو روش صورت پذیرفته است پروفیل نشست در روش اول با استفاده از نرم افزار Plaxis محاسبه شده و سپس با استفاده از بانک اطلاعاتی در نرمافزار ARCGIS پیاده سازی شده است اما در روش دوم با استفاده از روشهای تحلیلی مانند Ground loss و سپس آنالیز آن با تلفیق هندسه مشخصات ساختمان و تونل ریسک نشست مرتبط با ساختمانهای پروژه مشخص گردیده است نتایج این بررسی نشان میدهد که استفاده از روشهای عددی توصیف کمی و دقیقتری از تعیین ریسک نشست و در نتیجه کلاس آسیب به ساختمان مشخص میگردد همچنین میتوان هر قسمت از ساختمان را که دچار آسیب میگردد طبقه بندی نمود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�شتری، حمیدرضا و گشتاسبی، کامران و آشفته، سیدعلیرضا،1396،ارزیابی روش های تعیین ریسک نشست ناشی از تونل سازی در محیط های شهری،سومین کنفرانس منطقه ای و دوازدهمین کنفرانس تونل ایران،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین کنفرانس منطقه ای و دوازدهمین کنفرانس تونل ایران6 آذر 1396 · تهران