چکیده مقاله
هرگونه حفاری درون زمین به منظور احداث فضای زیرزمینی مانند تونل سبب به هم خوردن تعادل تنشها شده و مخاطراتی مانند ناپایداری و لهیدگی را بوجود میآورد دو عامل ضریب الاستیسیته توده سنگ و فشار روباره نفش اساسی در ایجاد مخاطرات دارند در این تحقیق بخشی از تونل انتقال آب لار کلان به طول ۹ کیلومتر از نظر پایداری و احتمال خطر لهیدگی مورد بررسی قرار گرفته است زمین شناسی مسیر تونل شامل توالی واحدهای سنگشناسی سازندهای لالون، کوارتزیت، میلا، جیرود، مبارک، شمشک و فجن هستند که به وسیله تعداد گسل قطع شدهاند منطقه مورد مطالعه در بخش جنوبی پهنه البرز مرکزی قرار دارد و خصوصیات ساختاری البرز در آن حاکم است ضخامت روباره بین ۲۰ تا ۱۱۵۰ متر متغیر است و واحدهای سنگ شناسی از نظر ضریب الاستیسته و دیگر خصوصیات مهندسی اختلاف فاحشی با یکدیگر دارند از نرم افزارهای تخصصی FLAC ۲d و Phase۲ نیز برای پیشبینی تغییرشکلهای احتمالی به کار گرفته شدند نتایج حاصله نشان میدهد که واحدهای شیلی سازند شمشک باتوجه با تحمل بیشترین مقدار فشار روباره و برخورداری از ضریب الاستیسته کم در معرض بیشترین جابه جایی و به مقدار کمتر واحدهای شیلی و ماسه سنگی سازند جیرود نسبت به سایر سازندها در معرض چنین شرایطی قرار میگیرند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نیکنام، زینب و ارومیه ای، علی و صالحی، محمد،1402،بررسی قابلیت لهیدگی و تغییرشکل پذیری توده سنگ در بخشی از مسیر تونل انتقال آب لار- کلان،چهاردهمین کنفرانس تونل ایران،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهاردهمین کنفرانس تونل ایران1 خرداد 1402 · تهران