چکیده مقاله
در اثر حفاری تونلها و فضاهای زیرزمینی در داخل خاک، چه بهصورت سنتی و چه به صورت مکانیزه و با استفاده از ماشین حفاری پیشرفته، شرایط تنش در زمین تغییر می کند کهالزاما تغییر شکلهایی را به همراه خواهد داشت به این ترتیب که تاج تونل براثر حفاری، نشست کرده که ممکن است نهایتا به نشست سطح زمین منجر شود و یا در تونل و دهانه آن ریزشهایی صورت گیرد البته میزان نشست سطح زمین در روشهای پیشرفته حفاری به مراتب بسیار کمتر از روشهای سنتی خواهد بود این در حالی است که مدلسازی عددی صحیح و دقیق حفاری مکانیزه به وسیله TBM بسیار پیچیدهتر هست به همین دلیل در این تحقیق با استفاده از روش عددی اجزاء محدود نرم افزار Plaxis و در نظر گرفتن مدل رفتاری Hardening Soil به بررسی وضعیت نشست سطح زمین در تونلهای حفاریشده به وسیله TBM و همچنین تعیین Mstage موردنیاز برای مدلسازی تونل در حفاری مکانیزه پرداخته میشود بدینصورت که ابتدا مدلهایی بهصورت NATM در Plaxis با گامهای ۹ متری مدلسازی و نشست آنها با نشست رابطه تحلیلی قیاس شده و در ادامه رابطه ای بهمنظور تخمین بهترین Mstage برای مدلسازی حفاری مکانیزه در نرم افزار Plaxis ارائه شده است
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
جواد حسین زاده
کارشناسی ارشد مهندسی عمران ژئوتکنیک، مهندسین مشاور ایمن سازان
علی دلاکی
دانشجوی دکتری تخصصی PhD مهندسی معدن مکانیک سنگ، دانشگاه کاشان، ایران؛
شیوه ارجاع
�سین زاده، جواد و دلاکی، علی،1402،بهینه سازی عدد کنترل بار خاک (Mstage) در طراحی تونلهای مکانیزه با استفاده از نرم افزار Plaxis و مدل رفتاری HS،چهاردهمین کنفرانس تونل ایران،تهران
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات چهاردهمین کنفرانس تونل ایران1 خرداد 1402 · تهران