چکیده مقاله
استفاده از بتن خودتراکم یا SCC به عنوان یکی از بتن های خاص که بدون جداشدگی سنگدانه یا آب انداختگی و بدون نیاز به عمل تراکم، قابلیت پرکنندگی فضاهای خالی میان آرماتورها را دارد مطرح گردیده است این نوع بتن برای اولین بار در دهه 1980 میلادی در ژاپن ابداع شد و در سال های اخیر در ایران کاربرد گسترده ای یافته است پژوهش ها در سال های گذشته در خصوص عملکرد و رفتار بتن خودتراکم بخش مهمی از پژوهش ها در حوزه فناوری بتن بوده است مواد پوزولانی نقش به سزایی در رفتار و دوام بتن های خودتراکم ایفا می نماید در مطالعه حاضر نتایج آزمایشگاهی روی ویژگی های بتن تازه، انتشار یون کلراید و عمق نفوذ آب تحت فشار در نمونه های بتن خودتراکم حاوی میکرو سیلیس و پوزولان خاش در مقایسه با بتن های شاهد ارایه می دهد نتایج آزمایش ها نشان می دهد که بتن های حاوی میکرو سیلیس و پوزولان خاش در مقایسه با بتن های شاهد مقدار انتشار یون کلراید و نفوذ آب کاهش یافته است
کلیدواژهها
نویسندگان
امیر خانی
کارشناسی ارشد سازه دانشگاه صنعتی شاهرود دفتر فنی پروژه خط ۳ مترو مشهد
مسعود عطاریان
کارشناسی ارشد سازه دانشگاه سمنان مسیول آزمایشگاه دوام بتن صنایع شیمیایی ژیکاوا
محسن تدین
عضو هییت علمی بازنشسته دانشگاه بوعلی سینا همدان – رییس هییت مدیره مهندسین مشاور سیناب غرب
محمد ابراهیم کیانی فر
دانشجوی کارشناسی ارشد محیط زیست دانشگاه خاوران مسیول آزمایشگاه بتن صنایع شیمیایی ژیکاوا
شیوه ارجاع
�انی، امیر و عطاریان، مسعود و تدین، محسن و کیانی فر، محمد ابراهیم،1397،بررسی دوام توسط آزمایش های نفوذ تسریع شده یون کلراید (RCPT) و عمق نفوذ آب تحت فشار در بتن های خودتراکم حاوی میکرو سیلیس و پوزولان خاش،دهمین کنفرانس ملی بتن،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات دهمین کنفرانس ملی بتن15 مهر 1397 · تهران