بررسی شرط نتیجه در فقه امامیه در حقوق ایران

چکیده مقاله

شرط نتیجه شرطی است که مورد آن ن تیجه یکی از اعمال حقوقی اعم از عقد یا ایقاع باشد ماده ۲۳۶ ق م مقرر می دارد: «شرط نتیجه در صورتی که حصول نتیجه مزبور، موقوف به سبب خاصی نباشد آن نتیجه به نقش اشتراط حاصل می شود در شرط نتیجه نیازی به اجبار طرف قرار داد احساس نمی شود، زیرا نتیجه مطلوب خود به خود و با عقد به دست می آید آنچه ممکن است با دشواری روبرو شود اجرای شرط به نفع ثالث است آیا نتیجه مطلوب به سود بیگانه ای که در عقد شرکت نداشته است، بدون رضای او ایچاد می شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

حمیدرضا به گذر

دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق خصوصی دانشگاه مفید قم

�ه گذر، حمیدرضا،1400،بررسی شرط نتیجه در فقه امامیه در حقوق ایران،پنجمین کنفرانس بین المللی علوم اسلامی، پژوهش های دینی و حقوق،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس بین المللی علوم اسلامی، پژوهش های دینی و حقوق31 شهریور 1400 · تهران