چکیده مقاله
افراد نمی توانند بدون هیچ ضابطه ایی در ضمن عقد، شرطی را منعقد سازند و بعد هم آن را لازم الوفاء بدانند، بلکه شرط باید تحتضوابط مقرره در قانون و شرع مقدس اسلام منعقد گردد شروطی که در ضمن عقد نکاح درج می گردند نباید مخالف کتاب و سنت باشند اکثر فقهای امامیه با توجه به حدیث المومنون عند شروطهم الا شرطا حرم حلالا او احل حراما ، معتقدند که اصلا به صحت لزوم هرشرطی است که در ضمن عقد نکاح درج می شود، مگر این که شرطی باشد که حلالی را حرام و حرامی را حلال گرداند شرط مخالفکتاب و سنت می تواند نقش موثری در عقد نکاح و انحلال آن داشته باشد، و موجب دگرگونی و تحول عظیمی گردد مهمترین امر معتبردر صحت شرط به عنوان یکی از شرایط اختصاصی شرط ضمن عقد، عدم مخالفت آن با کتاب و سنت است و متعاقدین نباید به شرطیتوافق کنند که با کتاب و سنت مخالفت داشته باشد دلیل بیان این شرط آن است که هیچ امری نبایستی با قرآن و سنت، مخالف باشد وشرط ضمن عقد نکاح نیز جزو همین امور است و مخالفت شرط با کتاب و سنت هیچ گونه جوازی برای صحت آن باقی نمی گذارد اینشرط مورد توجه و اتفاق فقهایی که به شرایط صحت شرط پرداخته اند بوده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
همت، مسعود و طاهری، محسن،1401،بررسی شروط خلاف سنت در عقد نکاح،هفتمین کنفرانس بین المللی علوم اسلامی، پژوهش های دینی و حقوق،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس بین المللی علوم اسلامی، پژوهش های دینی و حقوق31 شهریور 1401 · تهران