چکیده مقاله
اطفال و نوجوانانی که به هر دلیل مقررات عمومی را زیر پا می گذارند را نمی توان مانند بزرگسالان مجرم شناخت آنها آموزش زندگی در شرایط سخت، تحت اصول قانونی را باید فرا بگیرند برای این منظور ابتدا لازم است از سرکوب کیفری آنها دوری جست و سپس در سیستم عدالت کیفری در مرحله محاکمه و پس از آن در دادگاه با در نظر گرفتن معیارهای دادرسی عادلانه، استفاده از مشاور و مددکار اجتماعی، استفاده از جایگزین های حبس، مانند تعلیق مجازات، تعویق صدور حکم و میانجی گری، می توان از فرستادن طفل یا نوجوان به کانون اصلاح و تربیت جلوگیری نمود با توجه به این که رویکرد قانونگذار نگرشی غیر افتراقی و زندان مدار بر کانون های اصلاح و تربیت است با به کار گیری همه این تدابیر، چنانچه به عنوان آخرین راهکار طفل یا نوجوان به کانون اصلاح و تربیت فرستاده شد، برنامه های اصلاحی این نهاد می تواند در ام ر باز اجتماعی شدن وی کمک فراوانی کرده و در نهایت از تکرار جرم طفل یا نوجوان پیشگیری نماید از مجموع مطالبی که بیان شد می توان نوع دیگری از پیشگیری را در کنار انواع دیگر آن نتیجه گرفت باید نگاه جرم شناسی پیشگیری را از روی شخصیت فرد و محیط آن برداشته و آن ر ا بر روی نهادهای آیین دادرسی کیفری به عنوان عاملی جرم زا متمرکز کرد؛ تا با استفاده از راهکارهایی که به تفصیل ذکر آن گذشت از نهادهای آیین دادرسی کیفری قرائتی پیشگیرانه ارائه داد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
قزل ایاق، حمیدرضا،1400،اقدامات تامینی و بازپرورانه در مورد اطفال و نوجوانان بزهکار در روند رسیدگی،چهارمین کنفرانس بین المللی مطالعات اجتماعی،حقوق و فرهنگ عامه،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی مطالعات اجتماعی،حقوق و فرهنگ عامه31 تیر 1400 · تهران