چکیده مقاله
بیش از چهار دهه از خصومت آشکار ایران و اسرائیل می گذرد، اما با شروع قرن ۲۱، رویارویی این بازیگران مهم خاورمیانهوارد فاز عملیاتی جدید و گستردهای شده و هر دو طرف با اتخاذ استراتژی جنگ هیبریدی و نامتقارن و با بهره برداری ازمکانیسم های متنوع، حملات متعددی را علیه یکدیگر تدارک دیده اند با توجه به اهمیت این تقابل برای جمهوری اسلامیایران و ضرورت اتخاذ تدابیر سیاسی، نظامی و امنیتی مناسب در پیشگیری و مواجهه با بحران های مربوطه، در این مقاله بهبررسی نقاط ضعف و قوت در هر دو جبهه پرداخته و نقش متغیرهای موثر بر این دشمنی را مورد بررسی و تحلیل قرارمیدهیم و با ارائه این فرضیه که شدت یافتن نزاع هیبریدی و نامتقارن این دو دشمن، منطقه را وارد جنگی دیگر خواهدنمود، با استفاده از منابع کتابخانه ای و بر اساس روش تحلیل تاریخی، به راستیآزمایی آن می پردازیم یافته ها حاکی از آناست که با توجه به ظهور ناگهانی متغیرهای مستقل در نظام بین الملل، همانند اپیدمی کووید ۱۹ و خروج آمریکا از منطقهو به تبع آن تحول اساسی معادلات سیاسی به ویژه درخاورمیانه، دو احتمال را می توان نتیجه گرفت: ۱ با خروج نظامیآمریکا از منطقه و ضعف اقتصادی کشورها به واسطه همه گیری کرونا، ورود به جنگ، بر مبنای محاسبات توازن منافع، منتفیاست ۲ بیشتر شدن فضای تنفس خاورمیانه به تبع خروج آمریکا الزاما به معنای امنیت بیشتر برای منطقه نیست و درصورت ادامه اختلافات منطقه ای، احتمال تشدید رقابت ها برای جبران خلا ژئوپلیتیکی آمریکا و صف آرایی های جدید وجودخواهد داشت
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لیلی، رضا و کاظمی، الهه،1400،زمینه ها و مکانیسم های تقابل ایران و اسرائیل در دهه دوم قرن ۲۱،پنجمین کنفرانس بین المللی مطالعات اجتماعی،حقوق و فرهنگ عامه،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس بین المللی مطالعات اجتماعی،حقوق و فرهنگ عامه26 آبان 1400 · تهران