چکیده مقاله
در مواردی که شخص ناگزیر به جبران خسارت دیگری باشد می گویند در برابر او مسئولیت مدنی دارد مسئولیتمدنی ازنظر مفهوم، ضمانت اجرا، قلمرو، هدف، با مسئولیت اخلاقی متفاوت است پزشکان نیز همانند دیگر افرادجامعه مسئول اعمال خود می باشند و در صورت تقصیر باید زیان وارده را جبران نمایندمعمولا مسئولیت را بهمسئولیت اخلاقی، قانونی، قراردادی، مدنی و کیفری تقسیم بندی می نمایند و مسئولیت پزشکی دارای دو جنبهحرفه ای و اخلاقی می باشد در حقوق ایران دعاوی مسئولیت مدنی بر مبنای فواعد سنتی مسئولیت مدنی حل وفصل می شود این تحولات به سمت جبران هر چه بیشتر خسارت وارد بر قربانیان حوادث پزشکی بوده است؛به گونه ای که به موجب قوانین خاص، نظامهای خاص جبران خسارت ایجاد شده است در حقوق ما نیز مقتضیاتتحول موجود است مطابق قانون مسئولیت مدنی آنجا که کارمندان دولت و شهرداری ها و مسسات وابسته بهآنها به مناسبت انجام وظیفه درنتیجه بی احتیاطی یعمداا ضرری به اشخاص وارد نمایندشخصا مسئول جبرانخسارت وارده اند ولی هرگاه خسارت وارده از عمل آنان نبوده مربوط به نقص وسایل ادارات و موسسات مزبورباشد، در این صورت جبران خسارت برعهده اداره یا موسسه مربوط است در زمینه پزشکی هم مسئولیت دولت بهتبع اعمال مستخدمین زمانی محقق می شودکه زیان مستند و منسوب به عمل کارمند نبوده از نقص ساختاراداره یا موسسه و ضعف مدیریت و وسایل و ابزار ارائه خدمات عمومی ناشی گردیده باشد با توجه به اینکه نقصسازمان دولتی در نهایت ناشی از عملکرد ناقص ماموران و کارمندان آن است و این انسانها هستند که درباره همهچیز تصمیم میگیرند، میتوان مسئولیت دولت را نسبت به اعمال کارکنان خود به طور غیرمستقیم، تحت نظامماده ۱۱ قانون مسئولیت مدنی قرار داد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�شایر، علی،1402،مسئولیت مدنی پزشکان در حقوق ایران،هفتمین کنفرانس بین المللی مطالعات اجتماعی، حقوق و فرهنگ عامه،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس بین المللی مطالعات اجتماعی، حقوق و فرهنگ عامه30 خرداد 1402 · تهران