رابطه امید به زندگی و نگرشهای ناکارآمد با اضطراب کرونا در دانشجویان

چکیده مقاله

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه ی امید به زندگی و نگرشهای ناکارآمد با اضطراب کرونا در دانشجویان مقطع کارشناسی میباشد روش پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی است جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشجویان مقطع کارشناسی موسسات غیرانتفاعی شهر رشت در سال تحصیلی۱۴۰۰ ۱۴۰۱ بود از جامعه یاد شده، تعداد ۱۲۰نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب گردیدند ابزارهای ارزیابی پژوهش، شامل مقیاس اضطراب بیماری کرونا علیپور و همکاران CDAS، مقیاس نگرشهای ناکارآمد بک و وایزمن DAS ۲۶ و مقیاس امید به زندگی اشنایدر AHS بودند داده ها با استفاده از روش همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیری و با استفاده از نرم افزار SPSS ۲۲ تحلیل گردیدند یافته ها نشان داد که رابطه منفی و معنیداری بین اضطراب کرونا با همه ابعاد امید به زندگی وجود دارد P < ۰/۰۱؛ همچنین رابطه بین اضطراب کرونا با ابعاد نگرشهای ناکارآمد مثبت و معنیدار بود P < ۰/۰۱ نتایج تحلیل رگرسیون نیز نشان داد که ابعاد امید به زندگی و نگرشهای ناکارآمد در مجموع ۶۰ درصد از سطح اضطراب کرونا دانشجویان را پیش بینی می کند باتوجه به یافته های پژوهش حاضر، میتوان گفت که سطح امید به زندگی و برخورداری از نگرشهای ناکارآمد بر شدت تجربه اضطراب کرونا دانشجویان اثرگذار است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سیده فاطمه میرجلالی چکوسری

کارشناسی روانشناسی موسسه آموزش عالی راهبردشمال

فاطمه پورآقا رودبرده

استادیار موسسه آموزش عالی راهبردشمال

میرجلالی چکوسری، سیده فاطمه و پورآقا رودبرده، فاطمه،1401،رابطه امید به زندگی و نگرشهای ناکارآمد با اضطراب کرونا در دانشجویان،سومین کنفرانس ملی مطالعات آسیب شناسی روانی و روش های نوین درمان،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین کنفرانس ملی مطالعات آسیب شناسی روانی و روش های نوین درمان30 آبان 1401 · تهران