چکیده مقاله
شهرکهای صنعتی به عنوان موتورهای محرک اقتصاد ملی، نقشی حیاتی در تولید، اشتغال و زنجیره های تامین ایفا می کنند با این حال، این مراکز صنعتی در برابر طیفی از مخاطرات طبیعی و انسان ساخت از زلزله و سیل گرفته تا انفجارهای صنعتی و تغییرات اقلیمی – آسیب پذیر هستند گزارش های سازمان های بین المللی نشان می دهد که بیش از ۷۰ درصد حوادث صنعتی در کشورهای در حال توسعه رخ می دهد و ایران سالانه میلیاردها دلار خسارت ناشی از ریسک های صنعتی متحمل می شود در چنین بستری، مفهوم مدیریت یکپارچه ریسک و تاب آوری به عنوان رویکردی کلیدی در ادبیات جهانی مطرح شده است چارچوب هایی چون ۳۱۰۰۰ ISO و چارچوب Sendai بر ضرورت رویکرد سیستمی به ریسک، هم افزایی بین نهادها و بازتوانی سریع جوامع صنعتی تاکید دارند این مقاله با رویکردی تطبیقی، مدل های موفق جهانی در حوزه مدیریت ریسک در شهرکهای صنعتی – همچون دره Ruhr آلمان و Jurong سنگاپور – را بررسی کرده و با وضعیت ایران مقایسه می کند یافته ها نشان می دهد که در ایران ضعف در هماهنگی بین سازمانی، تمرکز صنایع در مناطق پرخطر و فقدان چارچوب بومی برای تاب آوری شکاف جدی ایجاد کرده است هدف اصلی این پژوهش شناسایی عوامل کلیدی موفقیت مدل های جهانی و ارائه راهکارهای بومی سازی شده برای افزایش تاب آوری شهرکهای صنعتی ایران است روش تحقیق مبتنی بر تحلیل تطبیقی کیفی کمی، شامل مرور اسناد بین المللی و مصاحبه با خبرگان است نتایج نشان داده که بهره گیری از فناوری های نوین، مشارکت و میزان خصوصی و ایجاد نظام داده محور می تواند به ارتقای تاب آوری در شهرکهای صنعتی ایران منجر شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
یگانگی، سید کامران و موفق، ایرج،1404،مدیریت یکپارچه ریسک در شهرهای صنعتی: مطالعه تطبیقی مدلهای موفق جهانی در افزایش تاب آوری شهرکهای صنعتی ایران،اولین کنفرانس ملی شهرها، سازه ها و مصالح تاب آور،بناب
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس ملی شهرها، سازه ها و مصالح تاب آور23 مهر 1404 · بناب