چکیده مقاله
این مقاله با رویکردی تحلیلی کاربردی و بین رشته ای به بررسی نقش فرهنگ سازی عمومی در ارتقای تاب آوری شهری می پردازد و با تمرکز بر مولفه های حکمرانی شهری استان زنجان را به عنوان مطالعه موردی انتخاب می کند هدف پژوهش ارائه چارچوب مفهومی یکپارچه، شاخص گذاری کمی و کیفی و تدوین نقشه راه سیاست گذاری جهت افزایش تاب آوری شهری است روش تحقیق از نوع ترکیبی کمی کیفی است در بخش کمی، جامعه آماری شامل کلیه خانوارهای شهری استان زنجان بوده و با استفاده از فرمول کوکران حجم نمونه حدود ۴۰۰ پرسشنامه معتبر گردآوری شده است ابزار گردآوری داده پرسشنامه محقق ساخته با روایی محتوا تایید شده توسط خبرگان و پایایی اندازه گیری شده با آلفای کرونباخ ۰ ۷ است داده ها با نرم افزارهای SPSS و AMOS تحلیل شده اند برای ساخت شاخص ترکیبی تاب آوری از تحلیل مولفه های اصلی PCA و برای آزمون روابط علی بین ابعاد تاب آوری فرهنگ سازی و حکمرانی از مدل یابی معادلات ساختاری SEM استفاده شده است در بخش کیفی، مصاحبه نیمه ساختار یافته با ۱۵ مدیر شهری و اعضای NGOها و برگزاری دو جلسه گروه متمرکز Focus Group برای تکمیل یافته ها صورت گرفته است نتایج نشان می دهد که فرهنگ سازی عمومی و آموزش های پیشگیرانه با ضریب اثر معنادار ۰ ۰۱ > P > ۰ ۳, P نقش مستقیم در افزایش تاب آوری اجتماعی دارند و اثر غیرمستقیم آن از طریق ارتقای شفافیت و هماهنگی نهادی تقویت می شود همچنین شاخص حکمرانی با ۴ بعد اصلی شفافیت، پاسخ گویی، هماهنگی بین بخشی و مشارکت عمومی ۳۵ واریانس تاب آوری شهری را تبیین می کند بسته مداخلاتی پیشنهادی شامل برنامه های کوتاه مدت، اطلاع رسانی میان مدت، آموزش رسمی و بلندمدت، اصلاح ساختار حکمرانی و مقاوم سازی زیرساخت هاست این مطالعه با تلفیق تحلیل مکانی GIS ، روش های آماری پیشرفته و رویکرد مشارکتی چارچوبی جامع برای پایش و ارتقای تاب آوری شهری ارائه می دهد و می تواند به عنوان الگویی برای سایر استان ها و برنامه های ملی مدیریت بحران مورد استفاده قرار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
علی نصیری
دانشگاه آزاد اسلامی واحد یادگار امام شهری ری
شیوه ارجاع
نصیری، علی،1404،نقش فرهنگ سازی عمومی در مدیریت بحرانهای شهری،اولین کنفرانس ملی شهرها، سازه ها و مصالح تاب آور،بناب
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس ملی شهرها، سازه ها و مصالح تاب آور23 مهر 1404 · بناب