چکیده مقاله
روند کاهش نرخ باروری در ایران، افزایش سن ازدواج و رواج سقط های غیرقانونی، زنگ خطری جدی برای آینده جمعیتی کشور به شمار می رود در این راستا، قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت مصوب سال ۱۴۰۰، با هدف ارتقای نرخ زاد و ولد، صیانت از سلامت زنان و حفظ حیات جنین تدوین شده است این مقاله با روش تحلیلی توصیفی و با استناد به منابع معتبر داخلی و بین المللی، به بررسی ابعاد حقوقی، اجتماعی، فرهنگی و ساختاری این قانون پرداخته و کارآمدی آن در تحقق فرزندآوری سالم و عدالت در سلامت مادران را تحلیل می کند در ابتدا، مبانی نظری مرتبط با حقوق باروری، سلامت مادر و جایگاه جنین از منظر فقه و حقوق مرور می شود سپس چالش های اجرایی قانون، از جمله نابرابری در دسترسی به خدمات، نبود زیرساخت های مناسب، خلاء در آموزش عمومی و تعارض با برخی آزادی های فردی، مورد واکاوی قرار گرفته اند همچنین، با بررسی تجارب موفق کشورهای سوئد، ژاپن و آلمان، پیشنهاداتی بومی سازی شده در زمینه گسترش خدمات عادلانه سلامت، آموزش فراگیر، والدگری، توسعه بیمه های حمایتی و اجرای پرونده الکترونیک سلامت ارائه گردیده است نتایج نشان می دهد که برای تحقق اهداف این قانون، نگاه چندجهتی عدالت محور و مشارکتی لازم است و بدون تقویت زیرساخت ها و فرهنگ سازی، اثربخشی آن با موانع جدی مواجه خواهد شد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�هشتیان، زهراسادات،1404،تحلیل سیاستی قانون جوانی جمعیت ایران در حفظ حیات: جنین چالشهای اجرایی و درسهایی از تجارب جهانی،اولین همایش کشوری حفظ حیات جنین،اصفهان
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش کشوری حفظ حیات جنین23 مهر 1404 · اصفهان