چکیده مقاله
در سال های اخیر، با افزایش چالش های شهرنشینی و کاهش تعاملات اجتماعی در فضاهای عمومی، توجه به نقش فضاهای اجتماعی در ارتقای کیفیت زندگی شهروندان و تقویت زیست پذیری شهری اهمیت ویژه ای یافته است مفهوم «مکان های سوم Third Places » که توسط ری اولدنبورگ معرفی شده، به فضاهایی غیر از خانه مکان اول و محل کار یا تحصیل مکان دوم اشاره دارد که در آن ها شهروندان به صورت داوطلبانه، غیررسمی و برابر در تعاملات اجتماعی مشارکت می کنند این پژوهش با هدف تحلیل نقش مکان های سوم به عنوان بستری موثر در تقویت زیست پذیری شهری و بهبود کیفیت زندگی شهروندان طراحی شده است روش تحقیق در این مطالعه ترکیبی کیفی کمی است یافته های این پژوهش به درک عمیق تری از چگونگی تاثیر فضاهای اجتماعی بر احساس تعلق، مشارکت مدنی، سلامت روانی و رفاه اجتماعی شهروندان منجر خواهد شد و می تواند راهگشای سیاست گذاری های شهری در جهت طراحی و مدیریت فضاهای عمومی پاسخگو به نیازهای اجتماعی و فرهنگی جامعه باشد در نهایت، این مطالعه بر این ادعا استوار است که تقویت و گسترش مکان های سوم می تواند به عنوان یک راهبرد کلیدی در دستیابی به شهرهای زیست پذیر، فراگیر و انسان محور مورد استفاده قرار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�یرانوند، سعید و آزادمنش، مهدی،1404،مکان های سوم به عنوان بستری برای زیست پذیری شهری: تحلیل نقش فضاهای اجتماعی در کیفیت زندگی شهروندان،کنفرانس ملی مدیریت شهری با رویکرد توسعه پایدار،خرم آباد
ارائهشده در
مجموعه مقالات کنفرانس ملی مدیریت شهری با رویکرد توسعه پایدار15 مهر 1404 · خرم آباد