چکیده مقاله
افزایش مقاومت مکانیکی اعضای بتن مسلح به همراه کاهش استفاده از سیمان از دیرباز از اهداف کارشناسان صنعت سیمان بوده است یک راهکار مناسب برای آن استفاده از پوزولان میباشد میکروسیلیس به عنوان یک پوزولان مصنوعی در این زمینه بسیار موثر است اعضای بتنی سازه ها پس از ساخته شدن و در هنگام خشک شدن ، به دلیل کاهش رطوبت و ایجاد تنشهای کششی در داخل کامپوزیت سیمانی ،ترکهای سطحی برروی آن ایجاد می شود این ترکها تاثیر منفی بر دوام و مقاومت کامپوزیت سیمانی می گذارند برای کنترل این ترکها ، استفاده از الیاف پلیپروپیلن یک راه حل مناسب می باشد دراین مقاله برای افزایش مقاومت مکانیکی کامپوزیتهای سیمانی از دو عامل میکروسیلیس به عنوان پوزولان و الیاف پلیپروپیلن برای مسلح کردن کامپوزیت مذکور استفاده کردیم 16 طرح اختلاط با مقادیر متفاوت میکروسیلیس با 0%، 5%، 10%، 15% وزن سیمان و همچنین الیاف پلیپروپیلن با نسبت های حجمی 0 0%،0 1%، 0 3%، 0 5% ساخته شد و آزمایشهای مقاومت فشاری و مقاومت کشش ناشی از خمش ، چگالی، جذب آب و درصد تغییرات طولی نمونه ها مورد بررسی قرار گرفت در نهایت مشخص شد ، با افزودن میکروسیلیس به مقدار 10 % درصد وزنی سیمان، و افزودن الیاف پلی پروپیلن به مقدار0 3% درصد حجمی ملات ، بهترین نتایج مقاومت فشاری و خمشی در سنین بالا بدست می آید و با اضافه کردن بیش از درصدهای فوق با افت مقاومتی روبرو هستیم
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�در ممتازی، علی و مدنی، سیدامیر،1392،تاثیر پودر میکروسیلیس و الیاف پلیپروپیلن بر خواص مکانیکی ملاتهای سیمانی،پنجمین کنفرانس ملی بتن ایران،تهران