چکیده مقاله
عامل اصلی تخریب بتن های در معرض آب دریا، وجود مواد سولفاتی می باشد که این امر موجب تورم و افزایش حجم، کاهش مقاومت،کاهش دوام، کم شدن پا یداری و در نتیجه کاهش عمر سرویس دهی در بتن می گردد، از آنجایی که پوزولان های جایگزین مواد سیمانی باعثبهبود و اصلاح رفتار بتن در برابر حملات سولفاتی می گردند در این مقاله سعی شده به بررسی و مقایسه رفتار بتن شامل 7 درصد میکروسیلیس، 10 درصد خاکستر بادی fly ash ، 10 درصد متاکائولن و 15 درصد زئولیت با درصد آب به سیمان یکسان بپردازد که بعد از ساخت نمونه ها آنها را به مدت 7 روز در محلول آب آهک عمل آوری نموده و سپس آنها را داخل محلول سولفات سدیم، سولفات منیزیم، سولفات کلسیم و سولفات آهن قرار داده و در سنین 7، 14، 28 و 60 روزه به بررسی رفتار مکانیکی از جمله مقاومت فشاری و کاهش وزن پرداخته و از سوئی تست غیر مخرب امواج فراصوتی ultra sonic را جهت بررسی میازن همگنی و یکنواختگی نمونه ها انجام داده و نتایج را با نمونه شاهد که فاقد، پوزولان می باشد و در محلول آب و آهک معمولی عمل آوری شده، مقایسه می نماید
کلیدواژهها
نویسندگان
رضا فرخ زاد
دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین، مرکز تحقیقات صنعت ساختمان و بتن، قزوین، ایران
امیر یاوری
دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین، مرکز تحقیقات صنعت ساختمان و بتن، قزوین، ایران
سجاد یاسری
دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین، مرکز تحقیقات صنعت ساختمان و بتن، قزوین، ایران
غزل حاجی آقایی
دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین، مرکز تحقیقات صنعت ساختمان و بتن، قزوین، ایران
شیوه ارجاع
فرخ زاد، رضا و یاوری، امیر و یاسری، سجاد و حاجی آقایی، غزل،1392،نقش چهارسولفات اصلی موجود در دریا برروی بتن حاوی پوزولان در سن زیر 60 روز،پنجمین کنفرانس ملی بتن ایران،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس ملی بتن ایران15 مهر 1392 · تهران