چکیده مقاله
با گذشت زمان و نیاز بشر به ساخت بتن های با مقاومت بالاتر بر حسب نوع نیاز خود و همچنین بهینه سازی در مصرف مصالح و زمان، مهندسین رو به ساخت بتن های توانمند آوردند از جمله این نیاز ها، نیاز به مقاومت فشاری و خمشی بالا تر، مقاومت ضربه ای مطلوب و همچنین تخلخل پایین تر و نفوذپذیری کمتر می باشد از جمله این مصالح، بتن های پودری واکنش زا منصوب به RPC می باشد که در دهه ی 1990 در آزمایشگاهی در فرانسه مطرح گردید این نوع بتن دارای شکل پذیری و مقاومت بسیار زیاد است و یک نوع ماده جدید مبتنی بر سیمان پرتلند با مقاومت فشاری بیش از 160 مگاپاسکال می باشد با توجه به شکل پذیری زیاد و جذب انرژی می تواند جایگزین بهتر برای بتن توانمند باشد و از لحاظ ویژگی های سازه ای با فولاد رقابت کند در این مقاله تاثیر انواع مختلف روان کننده پلی کربوکسیلات خنثی نوع 1، نفتالین سولفونات، پلی کربوکسیلات اصلاح شده دیرگیر ، پلی کربوکسیلات نوع 2 با نسبت های آب به مواد سیمانی یکسان بر مقاومت فشاری این نوع بتن مورد ارزیابی قرار گرفت بر اساس شرایط موجود و درصد های مختلف 1 2%، 2%، 3%، 4% و 6% ، با توجه به روانی مطلوبی که باعث افزایش تراکم و همچنین افزایش مقاومت فشاری نمونه ها می شود، فوق روان کننده ی پلی کربوکسیلات اصلاح شده دیرگیر با درصد مشخصی نسبت به دیگر فوق روان کننده ها تاثیر بیشتری در افزایش مقاومت فشاری داشته است
کلیدواژهها
نویسندگان
رحمت مدندوست
دانشیار دانشکده ی فنی و مهندسی، دانشگاه گیلان
آرین قرناق
دانشجوی کارشناسی ارشدمهندسی عمران،گرایش سازه،پردیس دانشگاهی دانشگاه گیلان
شیوه ارجاع
مدندوست، رحمت و قرناق، آرین،1394،تاثیر انواع روان کننده و درصدهای مورد استفاده بر مقاومت فشاری بتن پودری واکنش زا (RPC)،هفتمین کنفرانس ملی بتن ایران،قرچک
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس ملی بتن ایران15 مهر 1394 · قرچک