تاثیر اختلاف آراء عرفان و تصوف در تفسیر آیات قرآن کریم

چکیده مقاله

عرفان به معنای راه روشی که برای شناسایی حق توسط عارف انتخاب می شود تصوف به معنای پاکیزه کردن دل از ماسوی الله، که در اثر زهد و ترک دنیا باشد عرفان و تصوف با وجود شباهت های ظاهری در برخی از آداب، در طول تاریخ اساسا متمایز از هم بوده اند عرفان ریشه در قرآن و سنت داشته؛ اما تصوف ریشه ای التقاطی دارد این ریشه داری ناشی از تاثیری که دین فطری بر انسان دارد و آدمی را به سوی زهد، و از آنجا به معرفت نفس رهنمون می سازد در طول تاریخ مشرب صوفیه به بیراهه رفت و سر از انحرافی ها و تفسیرهای به رای از کلام خدا و معصومین ع ، آنچه که امروزه به عنوان صوفی معرفی می شود، یقینا از حق و حقیقت به دور است تفسیر قرآن براساس شهود ناشی از حالتی درونی، که بر اثر اذکار، افعال یا تفکر در انسان به وجود می آید، اگر صحیح و یقین آور باشد، فقط برای شخصی که رخ داده حجت است و قابل انتقال به غیر نیست و برای دیگران حجت نخواهد بود در نتیجه این مکاشفات به تاویل های ناصحیح و تفسیر به رای منجر شده و نمی تواند منبع تفسیر قرآن واقع شود این پژوهش با روش توصیف و تحلیل متن و به شیوه کتابخانه ای، در صدد واکاوی اختلاف آراء عرفان و تصوف و نقش آن در تفسیر قرآن، است