تاثیر معنا درمانی گروهی بر افزایش عمل به باورهای دینی و افزایش سازگاری زنان

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر معنا درمانی گروهی بر افزایش عمل به باورهای دینی و افزایش سازگاری زنان انجام شده است پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود جامعه آماری شامل مادران دانش آموزان یک مجتمع آموزشی در شهر تهران بود که 30 نفر از بین آنها به روش در دسترس انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه 15 نفره کنترل و آزمایش قرار گرفتد و سپس گروه آزمایش در طی 8 جلسه تحت آموزش معنا درمانی قرار گرفت و گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد ابزار پژوهش شامل پرسشنامه های عمل به باورهای دینی معبد و پرسشنامه سازگاری اسپانیر 1976 بود که روایی صوری و محتوایی ابزار مورد تایید قرار گرفت و پایایی آنها به روش آلفای کرانباخ مطلوب برآورد گردید داده های پژوهش از طریق آزمون های تحلیل کوواریانس تحلیل شدند نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که معنادرمانی گروهی بر باورهای دینی و افزایش سازگاری زنان تاثیر مثبت و معناداری دارد و باعث می گردد زنان از جنبه باورهای دینی رشد پیدا کرده و سازگاری بهتری را نشان دهند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

بیتا توکلی

کارشناسی ارشد مشاوره، دانشگاه شهید بهشتی تهران، ایران

شهرزاد عظیمی

کارشناسی ارشد روانشناسی، گرایش عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن

�وکلی، بیتا و عظیمی، شهرزاد،1397،تاثیر معنا درمانی گروهی بر افزایش عمل به باورهای دینی و افزایش سازگاری زنان،کنفرانس ملی علوم اسلامی و پژوهش های دینی،کرج

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات کنفرانس ملی علوم اسلامی و پژوهش های دینی31 شهریور 1397 · کرج