تاریخچه تغییر معنای فقه از دین به احکام شرعی فرعی

چکیده مقاله

تاریخچه ی تغییر معنای فقه از دین به احکام شرعی فرعی یکی از مباحثی است که مشخص کننده ی این موضوع است که از چه زمانی دین به صورت تخصصی به معنای فقه و یک رشته ی مجزا شناخته شده است پژوهش حاضر درصدد پاسخگویی به پرسش هایی از قبیل؛ دانشمندان علوم اسلامی در چه زمانی فقه را به صورت تخصصی به معنای احکام شرعی فرعی نامیدند و اینکه آیا معنای فقه حتی در زمان شارع همان احکام شرعی فرعی بوده است یا معنای مشخصی داشته و سپس توسط شارع به معنای جدید منتقل شده است همانند کلمه صلاه که در ابتدا به معنای دعا بود و بعد از تشریع به معنای ثانوی وضع و به معنای اختصاصی نماز تبدیل شد و از آن به بعد معنای متبادر از کلمه صلاه در ذهن نماز بوده است این پژوهش به شیوه توصیفی تحلیلی به این نتیجه دست یافته است که فقه و احکام مرتبط با آن و علوم مرتبط با آن همچون اصول فقه و ریشه در بنیادی ترین اصل دینی یعنی منبع وحی داشته و نیازمند فقیه و مجتهد از همان ابتدای تشریع بوده و شیوه ی فقهای کنونی که استنباط احکام شرعی فرعی است ریشه در دوران شارع دارد و این سبیل هدایت است که از دوران رسول الله ص و ایمه اطهار ع به ودیعه گذاشته شده تا پس از ایشان و در دوران غیبت کبری چراغ هدایت خاموش نشود و مومنین هدایت یابند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

علی نجارپوریان

استادیار دانشگاه فرهنگیان شهید چمران تهران

حمیدرضا تنها

دانشجوی ارشد فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه شیراز

علی طاهری دهنوی

دانشجوی ارشد فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه شیراز

نجارپوریان، علی و تنها، حمیدرضا و طاهری دهنوی، علی،1397،تاریخچه تغییر معنای فقه از دین به احکام شرعی فرعی،کنفرانس ملی علوم اسلامی و پژوهش های دینی،کرج

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات کنفرانس ملی علوم اسلامی و پژوهش های دینی31 شهریور 1397 · کرج