تفاوت کاربردهای کلامی و قرآنی و روایی از الفاظ و اصطلاحات

چکیده مقاله

در پژوهش پیش رو به تفاوت کاربردهای کلامی، قرآنی و روایی از الفاظ و اصطلاحات مرتبط با وجی پرداخته می شود در این تحقیق، ویژگی هایی را درباره معنای لغوی وحی می توان یافت؛ از جمله آنکه همه موارد کاربرد آن در القای پنهان و مخفی مشترک اند؛ چرا که القا در باطن با پنهان بودن ملازم است وحی در کاربرد لغوی به نحو ثلاثی مجرد و بدون حرف اضافه به معنای کتابت و نگارش است و در همان کاربرد به نحو ثلاثی مجرد و همراه با حرف اضافه الی یا به نحو ثلاثی مزید بر وزن باب افعال به معنای کلام پنهان است در بررسی کاربرد وحی در قرآن بدین نتیجه رسیدیم که از کاربرد واژه وحی در مورد پیامبران بلکه در مورد دیگر کاربردهای آن در قرآن، معنای لغوی آن اراده شده است و بعضی از ویژگی ها یا خصوصیات دخالتی در ساختار معنایی آن ندارد وحی بدین اصطلاح که ریشه در قرآن دارد، در عصر امامان معصوم علیهم السلام، حتی در عصر امیرالمومنین، در معنای مزبور به کار رفته است وحی به لحاظ این کاربرد با معنای اصطلاحی تفاوتی اساسی و بنیادین ندارند، بلکه تفاوت آنها صرفا لفظی است و تنها از کاربرد واژه وحی در مورد منبع معرفتی اختصاصی امام معصوم نهی شده است بر اساس ادله بسیاری نمی توان مقام ولایت و منابع معرفتی آن را فروتر از منبع وحی دانست

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

بیژن مطرودی

دانشگاه پیام نور نور آباد ممسنی

مطرودی، بیژن،1397،تفاوت کاربردهای کلامی و قرآنی و روایی از الفاظ و اصطلاحات،کنفرانس ملی علوم اسلامی و پژوهش های دینی،کرج

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات کنفرانس ملی علوم اسلامی و پژوهش های دینی31 شهریور 1397 · کرج