گذار از ساختار شناسی به پدیدارشناسی در هرمنوتیک: (مطالعه ای بر نظرگاه پل ریکور)

چکیده مقاله

پل ریکور هستی زبان و نوع پویشی که وی برای این عرصه قائل است را به عنوان تمامیتی معنادار برای سفر معرفتی خود از ساختارشناسی به پدیدارشناسی در نظر گرفته است؛ به نظر می رسد که پل ارتباطی ریکور برای حرکت از نقطه A به عنوان ساختار شناسی بهنقطه B به عنوان پدیدارشناسی فرایندی به نام شک بوده است؛ گو اینکه ریکور در این نکته که مسیر کوتاه درک مستقیم و شهود خوداز خود، تردید داشته و شک وی درست از همین نقطه آغاز می شود؛ البته شک ریکور منکر آگاهی از طریق آن مسیر کوتاه نیست؛بلکه وی بر این باور است که چنین نوع دانشی، بسیار ناقص و حتی کاذب است؛ درواقع دانش به اکتفای ساختار مورد تائید ریکورنیست و همین نگرش نیز ریکور را به سمت پدیدارشناسی هدایت می کند؛ چنین اهتمامی از ناحیه ریکور درنهایت بدین جهت استکه ریکور به دنبال پویایی معنا است و بر همین اساس هم وی درنهایت به این نتیجه می رسد که ارتباط بین توضیح و درک وبالعکس، چرخه هرمنوتیک را تشکیل می دهد او تلاش می کند بین توضیح که پل معرفت شناسی است با درک که پل هستی شناسیاست؛ رابطه برقرار نماید؛ آنگاه، او این دیالکتیک به وجود آمده را از درک تا توضیح و بار دیگر از توضیح تا درک به پیش برده وسپس با حرکت رفت و برگشتی یا همان چرخه هرمنوتیکی بین فرض و اعتبارسنجی، به تفسیر محتمل تر می رسد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

گل قز بیرامی

دانشجوی دکترای فلسفه و کلام اسلامی

�یرامی، گل قز،1399،گذار از ساختار شناسی به پدیدارشناسی در هرمنوتیک: (مطالعه ای بر نظرگاه پل ریکور)،سومین کنفرانس بین المللی علوم اسلامی، پژوهش های دینی و حقوق،کرج

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی علوم اسلامی، پژوهش های دینی و حقوق30 شهریور 1399 · کرج