نگرش قوانین کیفری جمهوری اسلامی ایران درمواجه با کووید ۱۹ و بیماری های واگیردار

چکیده مقاله

در این مقاله چالش های پیش روی نگرش قوانین کیفری ایران در در مواجهه با کووید ۱۹ و بیماری هایواگیردار را در دو بخش نشان داده است نخستین چالش جرم انگاری مصادیق مختلف انتقال بیماری هایواگیردار است چالش دیگری که وجود دارد این است که؛ مسئولیت کیفری که از این طریق ایجاد می گردد،مسئولیت کیفری از روی مباشرت است یا تسبیب در زمینه چالش نخست با وصف اینکه می توان این موضوع رابر مبنای ماده ۶۱۴ ، ۶۸۸ و ۲۸۶ قانون مجازات اسلامی جرم انگاری کرد با این وصف به نظر می رسد کهمناسب ترین ماده در این زمینه ماده ۲۹۵ قانون مجازات اسلامی ۱۳۹۲ باشد که مقرر نموده است که در صورتیکه افراد با فعل یا ترک فعل خود منجر به فوت سایرین شوند، این فوت حسب مورد می تواند از مصادیق عمد،شبه عمد و خطای محض باشد و بالتبع آن، مرتکب می تواند به یکی از مجازات های قصاص ، دیه یا حبسمحکوم شود در زمینه چالش دوم نتایج نشان داد که؛ در مواردی که انتقال بیماری های واگیردار به صورتعمدی صورت می گیرد می توان بر مبنای مباشرت، مرتکب را دارای مسئولیت کیفری مستقیم دانست با اینحال ، از آنجا که در اغلب موارد، مرتکب جرم از روی غفلت موجبات انتقال بیماری را فراهم می سازد ، بایستیمسئولیت کیفری مرتکب را از روی تسبیب دانست

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

حسین پاداشی

دانش آموخته رشته حقوق جزا و جرم شناسی ،دانشگاه آزاد اسلامی واحد الکترونیکی، تهران، ایران

عسل عظیمیان

استادیار گروه حقوق ،دانشگاه آزاد اسلامی ،دانشکده علوم انسانی ،شاهرود، ایران

پاداشی، حسین و عظیمیان، عسل،1400،نگرش قوانین کیفری جمهوری اسلامی ایران درمواجه با کووید ۱۹ و بیماری های واگیردار،پنجمین کنفرانس بین المللی علوم اسلامی، پژوهش های دینی و حقوق،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس بین المللی علوم اسلامی، پژوهش های دینی و حقوق31 شهریور 1400 · تهران