رابطه عقل و وحی با تاکید بر آراء ملاصدرا

چکیده مقاله

تبیین چگونگی نسبت عقل و وحی همواره در محافل علمی و دینی ، خصوصا در بین علمایی که توجه ویژه به مباحث عقلی داشته اند مورد توجه بوده و هست این بحث منحصر به علمای مسلمان و یا طیف خاصی از مسلمانان نیست بلکه گروه های مختلف مانند فلاسفه ، متکلمین ، فقها و عرفا با تکیه بر اصول خاص خود سعی در تبیین این موضوع داشته اند در مباحث مطرح شده در این حوزه برخی اصالت را به عقل و استدلال داده و دین را نادیده گرفته اند و جماعتی نیز وحی و آموزه های دینی را اصیل دانستهاند و عقل و مباحث عقلی را ناکارآمد جلوه دانسته اند سرشناس ترین فیلسوفی که در تبیین تعامل و هماهنگی بین حکمت و شریعت سعی بلیغ داشت ، صدرالمتالهین شیرازی است او با وجود دفاع تمام قد از حریم عقل و فلسفه معتقد بود که این منبع معرفتی هیچگاه نمیتواند به تنهایی انسان را به شناخت تام حقایق برساند و او را به کمال مطلوب نائل کند ، بلکه وحی و آموزه های وحیانی متممی هستند برای عقل و دستاوردهای آن ، و انسان کامل باید با دو بال عقل و وحی به سیرو سلوک بپردازد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

علی فرهمندپویا

عضو هیئت علمی گروه معارف اسلامی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ملایر

فرهمندپویا، علی،1400،رابطه عقل و وحی با تاکید بر آراء ملاصدرا،ششمین کنفرانس بین المللی علوم اسلامی، پژوهش های دینی و حقوق،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات ششمین کنفرانس بین المللی علوم اسلامی، پژوهش های دینی و حقوق21 اسفند 1400 · تهران