چکیده مقاله
امنیت فضاهای همگانی شهری به ویژه در محلات با آسیب پذیری بالا یکی از چالش های اساسی مدیریت و طراحی شهری معاصر به شمار می رود بخش قابل توجهی از مطالعات پیشین امنیت را عمدتا از منظر عناصر کالبدی یا شاخص های عینی مورد بررسی قرار داده اند و کمتر به فرآیندهای ادراکی و معنایی ای پرداخته اند که از طریق آنها کاربران فضاهای همگانی احساس امنیت یا ناامنی را تجربه می کنند در این میان، مفهوم علامت های فضایی به عنوان مجموعه ای از نشانه های کالبدی، اجتماعی و مدیریتی که پیام هایی درباره نظم، کنترل، تعلق و مراقبت در فضا منتقل می کنند می تواند چارچوبی تحلیلی برای فهم این فرآیند فراهم آورد پژوهش حاضر با رویکرد مرور مفهومی نظام مند و با هدف بازسازی نظری نقش علامت های فضایی در طراحی فضاهای همگانی امن انجام شده است بدین منظور ادبیات علمی داخلی و خارجی هشت سال اخیر به صورت هدفمند مورد بررسی قرار گرفت و از طریق تحلیل محتوای کیفی مولفه های اصلی علامت های فضایی و روابط میان آنها استخراج شد نتایج نشان می دهد که امنیت فضاهای همگانی حاصل برهم کنش چندسطحی مولفه های کالبدی فضایی، اجتماعی و مدیریتی است که از طریق میانجی های ادراکی مانند احساس امنیت، اعتماد و حس تعلق به پیامدهای رفتاری و امنیتی ترجمه می شود بر این اساس یک مدل مفهومی پویا ارائه شد که علاوه بر تبیین روابط علی میان مولفه ها وجود یک حلقه بازخوردی میان پیامدهای امنیتی و کنش های اجتماعی و مدیریتی را برجسته می سازد این مدل می تواند به عنوان چارچوب نظری پژوهش های تجربی آتی و نیز به عنوان راهنمایی تحلیلی برای مداخلات طراحی و مدیریت فضاهای همگانی در محلات با آسیب پذیری بالا مورد استفاده قرار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
بهزاد محمودی
میلاد کیانپور
بهزاد محمودی
میلاد کیانپور
میلاد کیانپور
بهزاد محمودی
میلاد کیانپور
بهزاد محمودی
شیوه ارجاع
محمودی، بهزاد و کیانپور، میلاد،1405،بازسازی مفهومی امنیت فضاهای همگانی با رویکرد علامت های فضایی در محلات با آسیب پذیری بالا،نهمین کنفرانس بین المللی دستاوردهای خلاقانه معماری، شهرسازی، عمران و محیط زیست در توسعه پایدار خاورمیانه،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات نهمین کنفرانس بین المللی دستاوردهای خلاقانه معماری، شهرسازی، عمران و محیط زیست در توسعه پایدار خاورمیانه25 خرداد 1405 · مشهد