چکیده مقاله
معماری بیوفیلیک، به عنوان رویکردی نوآورانه در طراحی پایدار با ادغام طبیعت در ساختارهای ساخته شده، نقش موثری در ارتقای کیفیت محیط زیست و سلامت انسانی ایفا می کند بهره گیری از طبیعت در طراحی معماری نه تنها کیفیت زندگی انسان ها را ارتقا می دهد بلکه تاثیرات مثبت زیست محیطی نیز به همراه دارد پوشش های گیاهی و فضای سبز با تصفیه هوا، کاهش اثرات جزایر حرارتی شهری و ایجاد شرایط اقلیمی مطلوب، نقشی کلیدی در ارتقای پایداری زیست محیطی ایفا می کنند اجرای این رویکرد بیوفیلیک در طراحی فضاهای شهری و ساختمانی، گامی موثر در تحقق اهداف توسعه پایدار محسوب می شود این پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی به بررسی معماری بیوفیلیک و نقش پوشش های گیاهی و فضای سبز در کاهش آلودگی هوا و تعدیل دمای محیط ساختمان می پردازد نتایج مطالعه نمونه های موردی نشان می دهد که طراحی بیوفیلیک فراتر از به کارگیری صرف پوشش گیاهی در ساختمان هاست و شامل ارتباطات با طبیعت در ابعاد فیزیکی، حسی، معنوی، استعاری، مورفولوژیکی و مادی می شود علاوه بر جذب آلاینده های هوا، طراحی بیوفیلیک با ایجاد سایه و فرآیند تبخیر و تعرق به کاهش دمای محیط کمک کرده و نقشی موثر در پایداری اکولوژیکی ایفا می کند این مطالعه بر ضرورت تلفیق اصول بیوفیلیک در برنامه ریزی شهری و معماری معاصر تاکید دارد و نشان می دهد که این رویکرد می تواند همزمان اهداف انسانی و محیط زیستی را در طراحی فضاها محقق کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�انه بگی، ژوان و عدلی، تالیا و خداداد، نعیمه،1405،بررسی معماری بیوفیلیک در راستای توسعه پایدار با تاکید تاثیر پوشش های گیاهی و فضای سبز بر کاهش آلودگی و تعدیل دمای محیط،نهمین کنفرانس بین المللی دستاوردهای خلاقانه معماری، شهرسازی، عمران و محیط زیست در توسعه پایدار خاورمیانه،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات نهمین کنفرانس بین المللی دستاوردهای خلاقانه معماری، شهرسازی، عمران و محیط زیست در توسعه پایدار خاورمیانه25 خرداد 1405 · مشهد