چکیده مقاله
بندرعباس به عنوان یک شهر بندری مهم در جنوب، ایران در طول تاریخ و در شرایط اقلیمی گرم و مرطوب رشد و توسعه یافته است این شهر که در ساحل خلیج فارس واقع شده از نظر جغرافیایی و محیطی با محدودیت هایی مانند گرمای شدید، رطوبت بالا، کمبود منابع آب و آسیب پذیری ساحلی روبه رو است مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر این محدودیت های طبیعی بر الگوی توسعه شهری بندرعباس انجام شده است داده های تاریخی، آمار جمعیتی و نقشه های گسترش شهری با استفاده از روش های توصیفی و تحلیلی بررسی شدند نتایج نشان می دهد که رشد شهری بندرعباس عمدتا در نواحی با دسترسی آسان به آب و زمین های نسبتا هموار متمرکز بوده و مناطق حاشیه ای با مشکلات اقلیمی کمتر توسعه یافته اند همچنین تغییرات شهری در دهه های اخیر تحت تاثیر سیاست های ملی توسعه زیرساخت ها و فشار جمعیتی شکل یافته است پژوهش حاضر نشان می دهد که برای دستیابی به توسعه پایدار در شهرهای بندری با اقلیم گرم و مرطوب نیازمند طراحی شهری متناسب با شرایط اقلیمی، مدیریت منابع آب و برنامه ریزی برای مقابله با خطرات محیطی هستیم یافته های این مطالعه می تواند راهنمای تصمیم گیری برای سیاست گذاران شهری و برنامه ریزان توسعه پایدار در مناطق مشابه باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مظفری خورگو، مطهره،1405،جغرافیای طبیعی و توسعه شهری بندرعباس،نهمین کنفرانس بین المللی دستاوردهای خلاقانه معماری، شهرسازی، عمران و محیط زیست در توسعه پایدار خاورمیانه،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات نهمین کنفرانس بین المللی دستاوردهای خلاقانه معماری، شهرسازی، عمران و محیط زیست در توسعه پایدار خاورمیانه25 خرداد 1405 · مشهد