چکیده مقاله
این مقاله به بررسی مفهوم شهر هوشمند در هزاره سوم میلادی می پردازد جای که برای نخستین بار جمعیت شهر جهان از ۵۰ درصد فراتر رفته است با وجود گستردگی ادبیات هنوز اجماعی بر تعریف واحد شهر هوشمند وجود ندارد برخی فناوری را محور اصلی می دانند و برخی دیگر نیز آن را در خدمت توانمندسازی شهروندان قلمداد می کنند ابعاد شش گانه شهر هوشمند شامل اقتصاد، مردم، حکمروایی، تحرک، محیط و زندگی هوشمند است که در این میان حکمرانی هوشمند نقش کلیدی دارد همچنین حرکت به سوی شهر انسان گرا که در آن فناوری در اختیار نیازهای ملموس شهروندان از جمله سالمندان و معلولان قرار می گیرد، نه هدفی فناورانه، هوش مصنوعی به عنوان هسته تحلیلی در حوزه های انرژی، حمل و نقل، مدیریت پسماند، پایش محیط زیست و برنامه ریزی شهری ایفای نقش می کند ایده شهرهای ۱۵ دقیقه ای کارلوس مورنو نیز به عنوان رویکردی مکمل معرفی می شود که با کاهش وابستگی به خودرو و تامین نیازهای روزانه در فاصله پیاده با فناوری های هوشمند ترکیب شده و الگوی مطلوب آینده را شکل می دهد همچنین حمل و نقل هوشمند ITS با بهره گیری از هوش مصنوعی می تواند ایمنی را افزایش، ترافیک و آلودگی را کاهش داده و شهر را به سمت پایداری و قابلیت زندگی بهتر سوق دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
وحید جاوید مهر
مدرس گروه شهرسازی دانشگاه سلمان فارسی کازرون کازرون، فارس، ایران
وحید جاوید مهر
مدرس گروه شهرسازی دانشگاه سلمان فارسی کازرون کازرون، فارس، ایران
مرتضی میرزائی
دانشجوی کارشناسی مهندسی شهرسازی، دانشگاه سلمان فارسی کازرون کازرون، فارس، ایران
مرتضی میرزائی
دانشجوی کارشناسی مهندسی شهرسازی، دانشگاه سلمان فارسی کازرون کازرون، فارس، ایران
امیرحسین شادکام
دانشجوی کارشناسی مهندسی شهرسازی دانشگاه سلمان فارسی کازرون کازرون فارس ایران
امیرحسین شادکام
دانشجوی کارشناسی مهندسی شهرسازی دانشگاه سلمان فارسی کازرون کازرون فارس ایران
شیوه ارجاع
�اوید مهر، وحید و میرزائی، مرتضی و شادکام، امیرحسین،1405،نقش هوش مصنوعی در تصمیم گیری های مشارکتی در برنامه ریزی شهری،نهمین کنفرانس بین المللی دستاوردهای خلاقانه معماری، شهرسازی، عمران و محیط زیست در توسعه پایدار خاورمیانه،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات نهمین کنفرانس بین المللی دستاوردهای خلاقانه معماری، شهرسازی، عمران و محیط زیست در توسعه پایدار خاورمیانه25 خرداد 1405 · مشهد