چکیده مقاله
در دهه های اخیر، درگیری های مسلحانه و حوادث ناشی از جنگ، تهدیدی جدی برای زیرساخت های شهری و به ویژه ساختمان های مسکونی به شمار می آید موج ضربه ای حاصل از انفجار، که دارای فشار بیشینه بسیار بالا و مدت زمان بارگذاری بسیار کوتاه است، می تواند موجب آسیب دیدگی موضعی یا تخریب کلی سازه شود ماهیت دینامیکی این بارگذاری، که با بارهای استاتیکی یا حتی زلزله تفاوت بنیادی دارد، باعث ایجاد پاسخ های پیچیده سازه ای می گردد در این پژوهش، اثر نیروی انفجاری ناشی از جنگ بر مقاومت سازه های مسکونی با استفاده از مدل سازی عددی و تحلیل دینامیکی گذرا مورد بررسی قرار گرفته است سه تیپ سازه متداول شامل سازه بتنی مسلح، فولادی و بنایی در نرم افزار ABAQUS مدل سازی شده و بار انفجار بر اساس جرم معادل TNT و رابطه تجربی Kingery–Bulmash اعمال گردیده است نتایج تحلیل نشان می دهد که سازه های بتنی و فولادی، در صورت برخورداری از اتصالات مقاوم و جزئیات اجرایی مناسب، توانایی جذب بخشی از انرژی انفجار را دارند؛ اما سازه های بنایی فاقد هرگونه مقاومت موثر بوده و در معرض تخریب آنی هستند همچنین مشخص شد که افزایش فاصله انفجار تا چهار برابر می تواند فشار بیشینه وارد بر سازه را به حدود یک چهارم کاهش دهد، که بیانگر اهمیت طراحی لایه های حفاظتی و جانمایی مناسب ساختمان ها است در پایان، راهکارهای مقاوم سازی شامل استفاده از مصالح با شکل پذیری بالا، پوشش های جاذب انرژی، شیشه های لمینیت و تقویت اتصالات ارائه گردیده که می تواند منجر به کاهش قابل توجه میزان خسارت شود این تحقیق می تواند به عنوان مبنایی برای تدوین آیین نامه های ضدانفجار در مناطق پرخطر و بهبود ایمنی ساکنان در شرایط بحرانی مورد استفاده قرار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: ملک زادگان، پانیذ،1404،تاثیر نیروی انفجاری ناشی از حملات هوایی جنگ بر مقاومت سازه های مسکونی (تحلیل مکانیکی و راهکارهای بهسازی)،دومین کنفرانس بین المللی رویکردهای نوین در مهندسی و علوم پایه،https://civilica.com/doc/2606519
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی رویکردهای نوین در مهندسی و علوم پایه7 اسفند 1404