طراحی معماری با هدف ارتقای پایداری محیطی و کاهش اثرات زیست محیطی: راهبردها، فناوری ها و چالش های پیش رو

چکیده مقاله

صنعت ساختمان یکی از بزرگترین مصرف کنندگان منابع طبیعی و تولیدکنندگان گازهای گلخانه ای و پسماند در جهان است در پاسخ به بحران های زیست محیطی، پارادایم معماری به سمت پایداری محیطی به عنوان یک ضرورت اجتناب ناپذیر تغییر کرده است این مقاله به بررسی نقش حیاتی طراحی معماری در ارتقای پایداری محیطی و کاهش اثرات منفی زیست محیطی می پردازد با استفاده از روش تحقیق توصیفی تحلیلی و مرور سیستماتیک ادبیات، این پژوهش راهبردهای کلیدی طراحی پایدار، از جمله بهینه سازی جهت گیری و فرم ساختمان، استفاده از مصالح سازگار با محیط زیست، یکپارچه سازی سیستم های انرژی تجدیدپذیر، مدیریت کارآمد آب و توجه به کیفیت محیط داخلی را مورد تحلیل قرار می دهد همچنین، فناوری های نوظهور مانند طراحی ساختمان های انرژی صفر Net Zero Energy و چارچوب های ارزیابی پایداری مانند LEED و BREEAM مورد بحث قرار می گیرند یافته ها نشان می دهد که یک رویکرد یکپارچه و کل نگر در مراحل اولیه طراحی، همراه با درنظرگیری چرخه عمر کامل ساختمان، می تواند به کاهش چشمگیر مصرف انرژی، کاهش انتشار کربن، حفظ منابع طبیعی و ایجاد محیط های سالم تر برای ساکنان منجر شود در نهایت، این مقاله چالش های پیش رو از جمله هزینه های اولیه بالاتر، کمبود قوانین سختگیرانه و نیاز به آموزش حرفه ای را شناسایی کرده و راهکارهایی برای تسریع گذار به سمت یک محیط ساخته شده truly پایدار ارائه می نماید

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

کی راد خزل

کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رامسر

رزومه علمی کاربران

درباره سیویلیکاتبلیغات در سیویلیکاآمار علمی ایرانتقویم علمی ایرانداده کاوی مقالاتطرح های پژوهشی

در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: خزل، کی راد،1404،طراحی معماری با هدف ارتقای پایداری محیطی و کاهش اثرات زیست محیطی: راهبردها، فناوری ها و چالش های پیش رو،دومین کنفرانس بین المللی رویکردهای نوین در مهندسی و علوم پایه،https://civilica.com/doc/2606534

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی رویکردهای نوین در مهندسی و علوم پایه7 اسفند 1404