چکیده مقاله
پژوهش حاضر در پی آن است تا با نگاهی عمیق به شاهنامه فردوسی، مفهوم آشتی و سازش را بررسی کند و مطابق با رویه و اهمیت آن، یک برنامه درسی را برای رشد این مفاهیم در کلاس های درسی تدوین نماید برای نیل به این هدف، متن شاهنامه با دقت و وسواس مطالعه شده و داستان های کلیدی که در آن ها آشتی و سازش به عنوان محور اصلی عمل می کنند، انتخاب و تحلیل گردیده اند روش تحقیق در این مقاله، توصیفی تحلیلی و روش گردآوری اطلاعات، اسنادی کتابخانه ای است از شیوه های تحلیل متن برای استخراج معانی و مضامین عمیق این مفاهیم بهره گرفته شده است نتایج پژوهش نشان می دهد که آشتی و سازش در شاهنامه به عنوان چراغی در تاریکی جنگ و خصومت، نقشی حیاتی ایفا می کنند داستان هایی چون آشتی رستم و اسفندیار و تعاملات سیاووش، نمادهایی از این ارزش ها هستند که در پیوندهای انسانی، صلح و همزیستی مسالمت آمیز را نوید می دهند این مفاهیم به عنوان اصولی بنیادین در برابر جنگ و خشونت، در دل روایت ها نهفته اند آشتی و سازش در شاهنامه نه تنها به عنوان راه حل هایی برای درگیری ها، بلکه به عنوان ارکان اساسی در زندگی اجتماعی و انسانی معرفی می شوند فردوسی با تاکید بر این مفاهیم، پیام هایی عمیق درباره اهمیت صلح و همزیستی مسالمت آمیز را به جامعه ایرانی منتقل می کند؛ پیام هایی که در دنیای امروز نیز همچنان قابل تامل و کاربردی است و می تواند به عنوان یک برنامه درسی برای مدارس تدوین گردد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: برزگر بفرویی، کاظم و درویش پور، دلارام و دهقانی، بیتاالسادات،1404،آشتی و سازش در شاهنامه: تحلیل مفهومی و تدوین برنامه درسی برای تقویت مهارت های معنابخشی و رفتارهای صلح جویانه در دانش آموزان،نخستین همایش ملی مشاوره پیشگیرانه با محوریت معنا بخشی،اردبیل،https://civilica.com/doc/2652765
ارائهشده در
مجموعه مقالات نخستین همایش ملی مشاوره پیشگیرانه با محوریت معنا بخشی6 اسفند 1404 · اردبیل