اثر بخشی آموزش مهارت های حل مسئله بین فردی بر سازگاری دانش آموزان کم توان ذهنی

چکیده مقاله

هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی آموزش مهارت های حل مسئله بین فردی بر ابعاد سازگاری مهارت های ارتباطی، مهارت های زندگی روزمره، مهارت های اجتماعی شدن و مهارت های حرکتی دانش آموزان کم توان ذهنی بود روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون و گروه کنترل بود جامعه آماری این پژوهش شامل دانش آموزان مدارس استثنایی شهر اردبیل در سال ۱۴۰۲ بود که از میان آن ها ۴۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و سپس به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش ۲۰ نفر و کنترل ۲۰ نفر تخصیص یافتند برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه رشد اجتماعی وایلند ۲۰۰۵ استفاده شد داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS۲۰ و تحلیل واریانس مختلط تجزیه و تحلیل شدند نتایج تحلیل نشان داد که آموزش مهارت های حل مسئله بین فردی تاثیر معناداری بر بهبود سازگاری دانش آموزان کم توان ذهنی داشته است اثر اصلی گروه بر سازگاری کلی معنادار بود ۵۲۶/۰ ηp۲ =، ۰۰۱/۰p

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

نصیبه پوراصغر

گروه علوم تربتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

مژگان رضوانیان

کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه پیام نور، اردبیل، ایران

رزومه علمی کاربران

درباره سیویلیکاتبلیغات در سیویلیکاآمار علمی ایرانتقویم علمی ایرانداده کاوی مقالاتطرح های پژوهشی

در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: پوراصغر، نصیبه و رضوانیان، مژگان،1404،اثر بخشی آموزش مهارت های حل مسئله بین فردی بر سازگاری دانش آموزان کم توان ذهنی،نخستین همایش ملی مشاوره پیشگیرانه با محوریت معنا بخشی،اردبیل،https://civilica.com/doc/2652803

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات نخستین همایش ملی مشاوره پیشگیرانه با محوریت معنا بخشی6 اسفند 1404 · اردبیل