تحلیل تطبیقی شاخص های طراحی پایدار در مجتمع های مسکونی اقلیم گرم و خشک ایران؛ بازاندیشی در پیوند معماری بومی و استراتژی های معاصر توسعه پایدار

چکیده مقاله

با تشدید چالش های زیست محیطی، گسترش نامتوازن شهرنشینی و افزایش ناپایداری سکونت گاه ها، نیاز به بازاندیشی در الگوهای طراحی معماری بیش از پیش احساس می شود این پژوهش، با تمرکز بر اقلیم گرم و خشک ایران، رویکردی تحلیلی و چندبعدی برای تبیین مولفه های طراحی مجتمع های مسکونی پایدار ارائه می کند و الگویی بومی سازی شده و قابل تعمیم پیشنهاد می دهد که تلفیقی از دانش معماری سنتی و معیارهای معاصر توسعه پایدار است در بخش نظری، چارچوب مفهومی تحقیق از طریق تحلیل اسنادی و بررسی نمونه های بومی شکل گرفته و در بخش تجربی، داده های کیفی و کمی حاصل از مطالعات میدانی، پرسش نامه ها و مصاحبه ها با بهره گیری از روش های تحلیل مضمون و مقایسه تطبیقی مورد ارزیابی قرار گرفته اند یافته ها بر ضرورت ادغام ابعاد زیست محیطی، اجتماعی و فرهنگی در فرآیند طراحی مجتمع های مسکونی تاکید دارند استفاده هوشمندانه از عناصر بومی همچون بادگیر، حیاط مرکزی، و مصالح اقلیمی، در کنار سازمان دهی فضایی انعطاف پذیر، به طور موثری موجب ارتقاء کیفیت زندگی و کاهش وابستگی به انرژی های فسیلی می شود نتایج پژوهش نشان می دهد که نادیده گرفتن مولفه های فرهنگی و اجتماعی، حتی در صورت رعایت اصول فنی، منجر به کاهش تاب آوری محیطی و عملکرد کالبدی می گردد الگوی ارائه شده، با تکیه بر عدالت بین نسلی، انطباق اقلیمی و تقویت هویت فرهنگی، می تواند به عنوان چارچوبی راهبردی برای بازآفرینی سکونتگاه های پایدار در اقلیم های مشابه مورد استفاده قرار گیرد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مریم افشاری

دانشجوی کارشناسی مهندسی حرفه ای معماری دانشکده ملی و مهارت دختران اصفهان

مهسا یوسف زاده

استاد دانشکده ملی و مهارت دختران اصفهان

�فشاری، مریم و یوسف زاده، مهسا،1404،تحلیل تطبیقی شاخص های طراحی پایدار در مجتمع های مسکونی اقلیم گرم و خشک ایران؛ بازاندیشی در پیوند معماری بومی و استراتژی های معاصر توسعه پایدار،دومین کنگره بین المللی علوم مهندسی و توسعه شهری پایدار

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس بین المللی مطالعات مدیریت، فرهنگ و هنر30 بهمن 1404 · تهران