چکیده مقاله
ذکر در سنت اسلامی، نه تنها عبادتی زبانی بلکه سلوکی وجودی و حضوری قلبی است که سالک را از غفلت می رهاند و به قرب الهی می رساند قرآن کریم و احادیث نبوی بر اهمیت ذکر، به ویژه ذکر خفی، تاکید دارند و عرفای اسلامی با تحلیل و تبیین مراتب آن، راهی برای عروج روحانی ترسیم کرده اند این مقاله با رویکردی تحلیلی توصیفی، مراتب ذکر را از منظر قرآن، حدیث و آثار عرفانی بررسی می کند بدین سان، چهار مرحله ی اصلی ذکر: ۱ ذکر زبانی، ۲ ذکر قلبی، ۳ ذکر روحی و ۴ ذکر مخفی ذات، معرفی و با شواهد قرآنی، روایی و اقوال عرفا مانند: جنید، خواجه عبدالله انصاری و خرقانی تبیین می شود همچنین جلوه های شعری این مراتب در آثار سعدی و مولوی و حافظ به عنوان بازتاب ادبی تجربه ی عرفانی ذکر، مورد تحلیل قرار می گیرد یافته های پژوهش نشان می دهد که ذکر در بالاترین مرتبه ی خود، از لفظ و اندیشه فراتر می رود و در «ذکر مخفی ذات» به حضور ناب الهی و اتحاد ذاکر و مذکور منتهی می گردد این مقاله در نهایت، جایگاه ذکر را به عنوان محور اصلی سلوک عرفانی و حلقه ی اتصال میان معرفت نظری و تجربه ی شهودی نشان می دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
ابراهیم جباری منجیلی
مقاله مراتب ذکر از منظر قرآن، حدیث و عرفان: (از ذکر زبانی تا ذکر مخفی ذات)
رزومه علمی کاربران
درباره سیویلیکاتبلیغات در سیویلیکاآمار علمی ایرانتقویم علمی ایرانداده کاوی مقالاتطرح های پژوهشی
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: جباری منجیلی، ابراهیم،1404،مراتب ذکر از منظر قرآن، حدیث و عرفان: (از ذکر زبانی تا ذکر مخفی ذات)،دومین کنگره بین المللی علوم مهندسی و توسعه شهری پایدار،https://civilica.com/doc/2624505
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنگره بین المللی علوم مهندسی و توسعه شهری پایدار30 بهمن 1404