بررسی زیبایی شناسانه در نقوش پارچه های دوره صفویه

چکیده مقاله

در طول زمان، پارچه تنها برای محافظت از بدن به کار نرفته، بلکه با ذوق و تنوع طلبی انسان همراه شده و مفهوم جدیدی یافته است دوره صفویه، را می توان دوران طلایی در صنعت پارچه بافی ایران دانست چرا که نه تنها، شاه و شاهزادگان و درباریان و بزرگان اقوام، بلکه مالکان و خدمتکاران و حتی عوام مردم، نیز همگی برای لباسهایشان از پارچه های تجملی و زیبا استفاده می کردند و بالطبع از این پارچه ها، به مقدار زیاد بافته می شد و بازرگانان، برخی از آنها را به بازارهای روسیه و اروپا می بردند در این پژوهش، به مطالعه نقوش پارچه های دوره صفویه، از دیدگاه زیبایی شناسانه، پرداخته شده است درک زیبایی، موهبتی است الهی و پایگاه ذهنی، که به عینیت می انجامد و هنر، بدون آن کالبدی است بی روح و خالی از جاذبه درخشش هنر پارچه بافی عهد صفویه ایران نیز، مرهون هوش، آگاهی و خلاقیت هنرمندان طراح و بافنده ای بود، که توانسته بودند، دیدگاههای زیبایی شناسی عدیده و نوینی، را در آثار خود بکار برند یافته های پژوهش حاکی از آن است که، زیبایی جاذبه ازلیست، که هنر، پل ارتباط بین آن و انسان است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

اسما اکبری

۱ دانشجوی کارشناسی طراحی لباس مشاغل،دانشگاه جامع علمی کاربردی ،مرکز علمی کاربردی تشکیلات خانه کارگر کرج، ایران

معصومه دهقانی

کارشناس طراحی و دوخت، هنرآموز طراحی و دوخت، آموزش و پرورش استان فارس، ایران

محدثه آتش تر

۱ دانشجوی کارشناسی طراحی لباس مشاغل،دانشگاه جامع علمی کاربردی ،مرکز علمی کاربردی تشکیلات خانه کارگر کرج، ایران

اصغر فتحی عمادآبادی

دانشیار موسسه آموزش عالی آپادانا شیراز ، ایران

مهسا زنگنه

۱ دانشجوی کارشناسی طراحی لباس مشاغل،دانشگاه جامع علمی کاربردی ،مرکز علمی کاربردی تشکیلات خانه کارگر کرج، ایران

مرسده فاطمه یزدان بخش

مدرس و پژوهشگر دانشگاه جامع علمی کاربردی تهران،مرکز علمی کاربردی تشکیلات خانه کارگر کرج و مرکز علمی کاربردی تهران ۳۲ ایران

�هقانی، معصومه و فتحی عمادآبادی، اصغر،1404،بررسی زیبایی شناسانه در نقوش پارچه های دوره صفویه،هشتمین کنفرانس بین المللی مطالعات مدیریت، فرهنگ و هنر،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس بین المللی مطالعات مدیریت، فرهنگ و هنر30 بهمن 1404 · تهران