چکیده مقاله
مدیریت زمان در کلاس های چندپایه ابتدایی، به دلیل تنوع سنی، سطح توانایی و برنامه های درسی متفاوت دانش آموزان، از چالش برانگیزترین جنبه های تدریس در این محیط ها محسوب می شود این مقاله با هدف بررسی استراتژی های موثر مدیریت زمان برای بهینه سازی یادگیری و ایجاد تعادل آموزشی در کلاس های چندپایه طراحی شده است روش تحقیق حاضر، کیفی از نوع مطالعه موردی چندگانه است که از طریق مشاهده مشارکتی، مصاحبه نیمه ساختاریافته با معلمان مجرب و تحلیل محتوای برنامه های درسی در چهار کلاس چندپایه روستایی انجام پذیرفت یافته ها نشان دهنده آن است که کاربست همزمان راهبردهای کلان و خرد، شامل طراحی برنامه ریزی تلفیقی چرخشی، استقرار یادگیری مشارکتی بین پایه ای، استفاده از ایستگاه های یادگیری خودگردان و به کارگیری تکنیک های مدیریت دیداری زمان، می تواند به طور معناداری بر کارآمدی استفاده از زمان و کاهش تعارض های برنامه ریزی بیفزاید نتایج حاکی از آن است که موفقیت این راهبردها در گرو انعطاف پذیری معلم، طراحی دقیق فضای فیزیکی کلاس و تربیت دانش آموزان به عنوان یادگیرندگان خودراهبر است این پژوهش موید این فرضیه است که مدیریت زمان در کلاس چندپایه ماهیتی پویا و سیستماتیک داشته و صرفا تخصیص زمانی مکانیکی به پایه های مختلف نیست، بلکه فرآیندی خلاقانه مبتنی بر طراحی آموزشی تلفیقی و تقویت خودمدیریتی در یادگیرندگان است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: قاسمزاده، سهیل و مردی، محمدامین و زیرک، رضا،1404،استراتژی های مدیریت زمان در کلاس های چندپایه ابتدایی،یازدهمین کنفرانس بین المللی و دوازدهمین کنفرانس ملی یافته های نوین در مدیریت، روان شناسی و حسابداری،تهران،https://civilica.com/doc/2595205
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی و دوازدهمین کنفرانس ملی یافته های نوین در مدیریت، روان شناسی و حسابداری30 بهمن 1404 · تهران