چکیده مقاله
هوش هیجانی به عنوان یکی از مهم ترین مهارت های اجتماعی و روان شناختی، نقش کلیدی در شکل گیری روابط مثبت دانش آموزی ایفا می کند این مهارت شامل توانایی های خودآگاهی، خودتنظیمی، انگیزش، همدلی و مهارت های اجتماعی است که به دانش آموزان امکان می دهد تا احساسات خود و دیگران را به درستی درک و مدیریت کنند از احساس تا همدلی، فرآیندی است که در آن شناخت و مدیریت هیجانات فردی به توانایی همدلی با دیگران منجر می شود و زمینه ساز ایجاد ارتباطات دوستانه، همکاری موثر و محیطی حمایت کننده در مدرسه می گردد هوش هیجانی موجب بهبود کیفیت روابط بین فردی، کاهش تعارضات، افزایش رضایت از محیط مدرسه و ارتقای سلامت روانی دانش آموزان می شود همچنین، آموزش مهارت های هوش هیجانی در مدارس، از طریق برنامه های منظم و رویکردهای تعاملی، توانمندی های عاطفی و اجتماعی دانش آموزان را تقویت می کند و به رشد همه جانبه آنان کمک می نماید این مقاله با بررسی مفاهیم هوش هیجانی و همدلی، تاثیر آن ها بر روابط بین فردی دانش آموزان و روش های موثر آموزش مهارت های هیجانی، به اهمیت پرداختن به این مهارت ها در نظام آموزشی تاکید می کند در نهایت، ارتقای هوش هیجانی به عنوان کلید توسعه روابط سالم و مثبت در محیط مدرسه، نقش مهمی در تربیت نسلی موفق، مسئولیت پذیر و همدل دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: کریمی، فاطمه و فراهانی، امیرمحمد و ارجلو، فاطمه و آریا نسب، نفیسه،1404،از احساس تا همدلی: نقش هوش هیجانی در شکل گیری روابط مثبت دانش آموزی،بیست و سومین همایش ملی پژوهش های مدیریت و علوم انسانی در ایران،تهران،https://civilica.com/doc/2602203
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و سومین همایش ملی پژوهش های مدیریت و علوم انسانی در ایران30 بهمن 1404 · تهران