چکیده مقاله
هدف این پژوهش بررسی اثربخشی آموزش ذهن آگاهی بر یادگیری و به زیستی دانش آموزان با توجه به نقش واسطه ای متغیرهای خودتنظیمی، شفقت به خود و الگوهای ارتباطی بود این مطالعه از نوع طرح های شبه آزمایشی با پیش آزمون و پس آزمون و گروه کنترل بود جامعه آماری پژوهش را دانش آموزان دوره متوسطه تشکیل می دادند که از میان آنان، تعداد ۵۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند گروه آزمایش به مدت ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت برنامه آموزش ذهن آگاهی مبتنی بر کاهش استرس MBSR قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل مداخله ای دریافت نکردند از همه شرکت کنندگان در مراحل پیش و پس از مداخله، با استفاده از پرسش نامه های استاندارد یادگیری خودکارآمدی، به زیستی روان شناختی، خودتنظیمی، شفقت به خود و الگوهای ارتباطی ارزیابی به عمل آمد داده ها با استفاده از تحلیل واریانس آمیخته و تحلیل مسیر مورد بررسی قرار گرفت یافته ها نشان داد که آموزش ذهن آگاهی به طور مستقیم منجر به بهبود معنادار نمرات یادگیری و به زیستی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد همچنین، الگوهای ارتباطی سازنده نیز سهم معناداری در تبیین این رابطه داشتند این نتایج بر اهمیت گنجاندن برنامه های آموزش ذهن آگاهی در محیط های آموزشی به عنوان مداخله ای موثر که از طریق تقویت مکانیسم های خودتنظیمی، شفقتورزی و بهبود کیفیت ارتباطات، هم زمان به ارتقای عملکرد تحصیلی و سلامت روان دانش آموزان می انجامد، تاکید می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
سمیه کهندل
کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی
رزومه علمی کاربران
درباره سیویلیکاتبلیغات در سیویلیکاآمار علمی ایرانتقویم علمی ایرانداده کاوی مقالاتطرح های پژوهشی
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: کهندل، سمیه،1404،بررسی اثربخشی آموزش ذهن آگاهی در محیط آموزشی: نقش واسطه ای خودتنظیمی، شفقت و الگوهای ارتباطی در یادگیری و به زیستی دانش آموزان،بیست و سومین همایش ملی پژوهش های مدیریت و علوم انسانی در ایران،تهران،https://civilica.com/doc/2602149
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و سومین همایش ملی پژوهش های مدیریت و علوم انسانی در ایران30 بهمن 1404 · تهران