چکیده مقاله
پایداری و دوام سازه های عمرانی از جمله عوامل کلیدی در تضمین ایمنی و کاهش هزینه های تعمیر و نگهداری محسوب می شوند یکی از پارامترهای موثر بر پایایی بتن، نفوذپذیری آن است که نقش تعیین کننده ای در انتقال رطوبت، یون های مهاجم و مواد شیمیایی دارد و می تواند منجر به خوردگی میلگردها و کاهش عمر مفید سازه شود پژوهش حاضر به بررسی تاثیر سنجش نفوذپذیری بتن بر پایایی سازه های عمرانی می پردازد و روش های آزمایشگاهی و میدانی مختلف جهت اندازه گیری نفوذپذیری شامل آزمون های نفوذ یون کلرید، آزمون آبفشار و سایر روش های استاندارد، مورد تحلیل قرار گرفته است نتایج نشان می دهد که کاهش نفوذپذیری بتن با بهبود نسبت آب به سیمان، استفاده از افزودنی های معدنی و بهینه سازی طرح اختلاط، تاثیر مستقیم بر افزایش دوام و کاهش خرابی های سازه ای دارد این مطالعه با ارائه مدل های کمی و کیفی، رابطه بین پارامترهای نفوذپذیری و شاخص های پایایی سازه را تشریح می کند و راهکارهایی برای بهبود عملکرد بتن در پروژه های عمرانی پیشنهاد می نماید یافته ها می تواند به مهندسان عمران در طراحی سازه های با دوام و کاهش هزینه های تعمیر و نگهداری کمک شایانی کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: سالاری، علی اکبر،1404،بررسی تاثیر سنجش نفوذپذیری بتن بر پایایی سازه های عمرانی،پانزدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات بین رشته ای در مدیریت و مهندسی،تهران،https://civilica.com/doc/2601006
ارائهشده در
مجموعه مقالات پانزدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات بین رشته ای در مدیریت و مهندسی30 بهمن 1404 · تهران