چکیده مقاله
در سالهای اخیر، توسعه فضایی شهر بندرعباس همچون توسعه دیگر شهرهای کشور بدون توجه به عوامل اقتصادی، جغرافیایی و صورت گرفته است این در حالی است که یکی از شرایط اصلی توسعه پایدار شهر در بستر منطقه، توجه به تمامی شرایط طبیعی و جغرافیایی، توسعه سکونتگاهها در ارتباط با محدویتهای فیزیکی ناشی از آن میباشد از سوی دیگر، بسیاری از شهرهای ایران همچون بندرعباس به دلیل عدم نظارت کافی در محدوده و عدم وجود ضوابط مشخص و منسجم جهت پیشگیری و کنترل توسعه، ساخت وسازهای غیرقانونی و از پیش اندیشیده نشده وجود دارد، هدف چنین توسعه ای فقط افزایش مقیاس بوده، بنابراین به دنبال خود تمرکزگرایی، تخصصگرایی و مکانیزه شدن را به ارمغان آورده است که هر دو محیط طبیعی و مصنوع را تحت تاثیر قرار داده است این مقاله به روش توصیفی تحلیلی انجام شده است بنابراین با توجه به گسترش شهرنشینی بندرعباس، مشخص نمودن جهات مطلوب توسعه، مکانگزینی بهینه و اعمال سیاستهای حفاظت طبیعی در راستای اهداف اقتصادی و اجتماعی، از اهمیت بسزایی برخوردار است این مقاله بر آن است که به بررسی ساخت و ساز و توسعه پایدار شهری در بندرعباس بپردازد اهمیت این موضوع در نگاه یکپارچه به وجوه مختلف برنامه ریزی برای سیاستگذاری توسعه آتی شهر است یافته ها نشان داد که بندرعباس در آستانه یک دوره جدید از بلوغ شهری قرار دارد مسیری که طی شده دارای دستاوردهایی ارزشمند است، اما فرصت برای بهبود نیز بسیار است اگر رویکردهای آینده در شهرسازی این شهر بر اساس احترام به اقلیم، توجه به هویت بومی، تقویت زیرساخت های اجتماعی، و مشارکت واقعی جامعه شکل گیرد، بندرعباس می تواند الگویی نو در شهرسازی مناطق جنوبی ایران باشد—شهری که در آن توسعه، نه در تضاد با گذشته، بلکه در تداوم آن معنا پیدا می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: رئیسی سرخونی، امیرمحمد و بهمن زاده، مهدی،1404،بررسی ساخت و ساز و توسعه پایدار شهری در بندرعباس،پانزدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات بین رشته ای در مدیریت و مهندسی،تهران،https://civilica.com/doc/2601010
ارائهشده در
مجموعه مقالات پانزدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات بین رشته ای در مدیریت و مهندسی30 بهمن 1404 · تهران