چکیده مقاله
آتشنشانان شهری به ویژه در سطوح میانی و ارشد به دلیل حضور دائم در محلات شناخت بی نظیر از بافت اجتماعی کالبدی و برخورداری از اعتماد عمومی در موقعیتی بی بدیل برای ایفای نقش هسته مرکزی در مدیریت بحران اجتماع محور قرار دارند این مقاله با هدف بازتعریف نقش راهبردی آنان و طراحی مدلی کاربردی برای تبدیل شدن از یک ارائه دهنده خدمات فوری به یک «تسهیلگر هماهنگ کننده و رهبر تاب آوری محلی» با بهره گیری از روش پژوهش ترکیبی کیفی کمی و با تکنیک هایی چون تحلیل اسناد، مصاحبه عمیق با خبرگان و مطالعه موردی انجام شده است یافته ها موید آن است که فرماندهان میانی می توانند با ایفای نقش «مربی»، «شبکه ساز» و «تسهیل گر ارتباط» و مدیران ارشد با ایفای نقش «سیاست گذار»، «حامی»، هماهنگ کننده فراسازمانی و تثبیت کننده فرهنگ مشارکتی جامعه محلی را در تمامی مراحل چرخه مدیریت بحران پیشگیری، آمادگی، پاسخ و بازیابی توانمند سازماندهی و یکپارچه نمایند در نتیجه این تحول، نقش با تبدیل آتشنشان به کاتالیزور سرمایه اجتماعی عمیق ترین و پایدارترین سطح تاب آوری را در برابر سوانح شهری ایجاد می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
بهنام منفردی نصرآباد
مامور آتش نشان ایستگاه ۲۱ شهرداری شیراز
رزومه علمی کاربران
درباره سیویلیکاتبلیغات در سیویلیکاآمار علمی ایرانتقویم علمی ایرانداده کاوی مقالاتطرح های پژوهشی
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: منفردی نصرآباد، بهنام،1404،آتشنشان به عنوان هسته مرکزی مدیریت بحران اجتماع محور،پانزدهمین کنفرانس بین المللی تحقیقات بین رشته ای در عمران، معماری و مدیریت شهری قرن ۲۱،تهران،https://civilica.com/doc/2603614
ارائهشده در
مجموعه مقالات پانزدهمین کنفرانس بین المللی تحقیقات بین رشته ای در عمران، معماری و مدیریت شهری قرن ۲۱30 بهمن 1404 · تهران