چکیده مقاله
دوام و پایایی سازه های بتنی بین شهری به عنوان شریان های حیاتی کشور تحت تاثیر عوامل مخرب محیطی و بارهای عملیاتی، از اهمیت بالایی برخوردار است این پژوهش با هدف ارائه چارچوبی برای مدیریت ریسک دوام این سازه ها با تکیه بر تحلیل داده های محیطی و انتخاب بهینه پوشش های محافظتی انجام شد هدف اصلی توسعه یک چارچوب نظام مند برای ارزیابی کمی ریسک تخریب و انتخاب بهینه ترین پوشش محافظتی با در نظرگیری شرایط محیطی خاص ایران بود این تحقیق به روش ترکیبی کیفی کمی و با مطالعه موردی در منطقه شیراز انجام گرفت داده های محیطی از ایستگاه های هواشناسی جمع آوری و با استفاده از تکنیک دلفی و پرسشنامه محقق ساخته، ریسک های کلیدی اولویت بندی شدند برای کمی سازی ریسک از شبیه سازی مونت کارلو و برای انتخاب پوشش بهینه از فرآیند تحلیل سلسله مراتبی استفاده گردید نتایج نشان داد احتمال رسیدن به آستانه خوردگی در سازه های فاقد پوشش در بازه ۳۰ ساله در منطقه شیراز به ۶۸ درصد می رسد تحلیل حساسیت نشان داد مدل بیشترین حساسیت را به ضخامت پوشش محافظتی دارد پوشش پلی یورتان با امتیاز نهایی ۰ ۲۸۷ به عنوان بهینه ترین گزینه برای شرایط شیراز شناسایی شد اعتبارسنجی چارچوب بر روی یک پل بتنی دقت ۸۵ درصدی آن را در پیش بینی نواحی دارای پتانسیل تخریب بالا تایید کرد در نتیجه چارچوب پیشنهادی با تلفیق داده های محیطی و روش های کمی ابزار موثری برای مدیریت ریسک دوام سازه های بتنی است و می تواند منجر به انتخاب بهینه پوشش، افزایش عمر مفید سازه و صرفه جویی اقتصادی در چرخه عمر پروژه های عمرانی شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: درویشی، قاسم،1404،ارائه چارچوبی برای مدیریت ریسک دوام سازه های بتنی بین شهری ایران با تکیه بر انتخاب بهینه پوشش های محافظتی و تحلیل داده های محیطی،پانزدهمین کنفرانس بین المللی تحقیقات بین رشته ای در عمران، معماری و مدیریت شهری قرن ۲۱،تهران،https://civilica.com/doc/2603626
ارائهشده در
مجموعه مقالات پانزدهمین کنفرانس بین المللی تحقیقات بین رشته ای در عمران، معماری و مدیریت شهری قرن ۲۱30 بهمن 1404 · تهران