چکیده مقاله
ارزیابی طرحهای شهری و منطقه ای یکی از ارکان اساسی نظام برنامه ریزی به شمار می رود که نقش تعیین کننده ای در ارتقای اثربخشی، پاسخ گویی و یادگیری نهادی ایفا می کند با وجود پیشینه نظری غنی در حوزه ارزیابی، شکاف معناداری میان چارچوب های نظری و کاربرد عملی آنها در فرآیندهای برنامه ریزی شهری و منطقه ای مشاهده می شود این شکاف موجب شده است که بسیاری از طرح ها، علی رغم انسجام ظاهری در مرحله تدوین، در مرحله اجرا با ناکارآمدی، انحراف از اهداف و اتلاف منابع مواجه شوند این مقاله با رویکرد از تئوری تا عمل به بررسی سیر تحول مفهومی ارزیابی طرح، انواع آن شامل ارزیابی پیشینی، تکوینی و پسینی و نقش نظارت مستمر در چرخه برنامه ریزی می پردازد در این پژوهش مدل های کلاسیک و نوین ارزیابی از مدل جامع عقلانی تا رویکردهای عملکرد محور، مشارکتی و شاخص محور، تحلیل شده و ظرفیت های آنها برای بهبود تصمیم گیری شهری مورد بررسی قرار می گیرد همچنین، چالش های نهادی، مدیریتی و فنی موثر بر ضعف اجرای نظام های ارزیابی در عمل به ویژه در سطح مدیریت شهری و منطقه ای تبیین می شود یافته ها نشان می دهد که نهادینه سازی ارزیابی طرح مستلزم پیوند نظام مند میان اهداف، شاخص های قابل سنجش، سازوکارهای نظارت و بازخورد مستمر است در نهایت، مقاله بر ضرورت گذار از ارزیابی صوری و گزارش محور به ارزیابی یادگیرنده و تصمیم ساز تاکید کرده و چارچوبی کاربردی برای تقویت نقش ارزیابی در تحقق توسعه پایدار شهری و منطقه ای پیشنهاد می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�باطبائی نائینی، سید حامد،1404،ارزیابی طرحهای شهری و منطقه ای؛ از تئوری تا عمل،پانزدهمین کنفرانس بین المللی تحقیقات بین رشته ای در عمران، معماری و مدیریت شهری قرن ۲۱،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات پانزدهمین کنفرانس بین المللی تحقیقات بین رشته ای در عمران، معماری و مدیریت شهری قرن ۲۱30 بهمن 1404 · تهران